ابراهیم راستگو

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ،من ابراهیم راستگو به نام ایزد متعال وصیت نامه خود را چنین بیان می کنم و یک یادگاری برای خود باقی می گذارم،انسان یک روز به دنیا می آید و یک روز از دنیا می رود و تنها رفتار و کردارش باقی می ماند پس مرگ سرنوشت می باشد و چه بهتر که انسان در راه و هدفش کشته شود و هیچ گونه از مرگ هراسی نداشته باشد و از مرگ من نگران نباشید چون انسان می داند که آخر میمیرد و فقط یک کار خوب و بد برای او باقی می ماند چون انسان نزد خداوند متعال زنده است و روزی می گیرد و من هم از مرگ هیچ هراسی ندارم چون که می دانم هدفی در پیش دارم و چون فقط جسم من از میان شما رفته است و از مرگم ناراحت نباشید و برایم سیاه نپوشید.

همسر عزیزم و فرزندان عزیزم می دانم که از مرگ من نگران خواهید شد اما این را بدانید که کسانی که در راه خدا کشته می شوند زنده هستند و نزد خدا روزی می گیرند و امیدوارم خدا مرا از همان بندگان شهیدش قرار دهد من ای همسر و فرزندان عزیزم شما را به خدای متعال  می سپارم و از خدا خواستارم که به شما کمک کند و امیدوارم که فرزندان عزیزم در راه درس خواندن موفق شوید و بتوانید که یک علمی بیاموزید و به یادگار بگذارید و سرنوشتتان خوب باشد و خدا شما را همیشه در زندگی موفق سازد.

دیگر عرضی ندارم جز سلامتی شما.

يكم ‌تير ‌1332، در‌ روستاي ميان‌غالبه از توابع شهرستان بم به‌دنيا آمد. پدرش‌ محمد و مادرش ‌فاطمه نام داشت. خواندن‌و‌نوشتن را مي‌دانست. سال 1354، ازدواج كرد و صاحب يك پسر و سه دختر شد.  با اطلاعات سپاه همكاري مي‌كرد. هفدهم خرداد 1367، در روستای دره‌مرغان بم توسط اشرار بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. مزار وي درگلزار شهداي روستای بندر شهرستان زادگاهش واقع است.