احمدعلی آباده ای

بسم الله الرحمن الرحیم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ  ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ  ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

ای کسانی که ایمان آورده اید آیا دلالت کنم شما را به تجارتی که برهاند شما را از عذاب بزرگ، ایمان بیاورید بخدا و رسول او جهاد کنید با مالها و جانهایتان در راه او این برای شما بهتر است اگر شما مردمی دانا باشید می آمرزد خدا گناهان شما را و شما را داخل می گرداند در بهشت هایی که در زیر درختانش نهرهاجاری است و مسکن های پاکیزه این است رستگاری و فوز بزرگ -صدق اللهاین جانب احمدعلی آباده ای وصیتم به همه افراد این است که ما خواست و آرزیمان برقراری حکومت عدل اسلامی در سراسر جهان است و این آرزو خواست همه شهیدان عزیزی است که در این راه جان باخته اند تقاضای من از همه دارد از انقلاب اسلامی ایران حمایت و پاسداری کنند امام عزیزمان را تنها نگدارند و همواره رهنمودهای پیامبر گونه اش را سرحوله زندگی خویش قرار داده و از روحانیت مبارز و متعهد پشتیبانی کرده و دايم در صحنه انقلاب حاضر باشند از روحانیت و جمهوری اسلامی مشت محکمی بر دهان ابر قدرتها و جهانخواران شرق و غرب بکوبند و هوشیاری کامل توطه های منافقین ایم مزدوران و نوکران آمریکا و شوروی را خنثی نموده و با شرکت در اجتماعات و مساجد آنها را از صحنه روزگار براندازید و جبهه های جنگ را فراموش نکنید و هر کمکی جانی و مالی که از دستتان ساخته است به جبهه ها کمک کنید و اگر من شهید شدم مرا در بهشت زهرا کنار قبر شهدا دفن کنید و پایان هر مراسم و دعا و نماز که می خوانید این دعا خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار را فراموش نکید و از پدر و مادرم گرامی ام تقاضا دارم که اگر شهید شدم در مرگ من ناراحتی زیاد نکنند و از همسرم تقاضا دارم که بچه هایم را بعد از من با تربیت صحیح اسلامی بزرگ کند زیرا آنها نسل آینده و امید فردای جمهوری اسلامی ایران هستند و از همسرم تقاضا دارم در شهادت من گریه و زاری نکند. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

يكم دي 1329، در روستاي آباده از توابع شهرستان سيرجان چشم به جهان گشود. پدرش اكبر، كشاورز بود و مادرش‌ صغري (فوت 1329) نام داشت. تا سال دوم مقدماتي در نهضت‌‌ سوادآموزي درس‌‌خواند. سال 1352، ازدواج كرد و صاحب‌ چهار پسرشد. پاسدار بود، دهم ‌ارديبهشت1361، با سمت فرمانده دسته در خرمشهر بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي شهرستان زادگاهش واقع است.