احمد آخشیک

احمد در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است:
اکنون می‌روم که با خدا ملاقات کنم، می‌روم تا آتشی را که درونم مشتعل شده، خاموش کنم. من هم اکنون به سوی سنگر خالی هم رزمم، به سوی جبهه‌ی با صفا، پرواز می‌کنم که دشمن بداند هیچ موقع سنگر خالی نمی‌ماند.
هیچ قطره‌ای نزد خدا از قطره خونی که در راه خدا ریخته می‌شود، بهتر نیست و من می‌خواهم با این قطره خون، به معشوقم برسم که خداست.

احمد، بیست‌‌و‌ششم‌ بهمن‌ماه سال 1346 در شهر كرمان چشم‌ به جهان گشود. پدرش اکبر و مادرش کبری نام داشت. وی تحصیلات خود را تا مقطع راهنمایی ادامه داد. در همان روزهای جنگ تحمیلی احمد تصمیم گرفت که به جبهه برود و با متجاوزان بعثی بجنگد و با این تصمیم به ‌عنوان بسیجی راهی جبهه‌های نبرد ‌شد.
احمد سرانجام بیستم فروردین‌ماه سال 1362 در منطقه شرهانی به شهادت رسید.

پیكرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و پس از تفحص سال 1374، در قطعه 1، ردیف 7، شماره 38، گلزار شهدای کرمان به خاك سپرده شد.
برادرش حسین نیز به شهادت رسیده است.