احمد حسنی سعدی

بسم الله الرحمن الرحیم
وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ
بنام خداوند بخشنده مهربان
و البته شما را به سختیها چون ترس و گرسنگی و نقصان اموال و نفوس و آفات زراعت بیازماییم و بشارت و مژده آسایش از آن سختیها به صابران است.
پدرم می دانم که شما برای من زحمات و سختیهای فراوانی متحمل شده اید تا مرا به این سن رساندید و آخر نتوانستم یک ذره ای هم از این رنجهای شما را جبران کنم. من برای شما فرزند شایسته ای نبودم از شما پدر مهربانم طلب بخشش می خواهم. اما ای مادر شما هم همچنین برای من رنج و سختیها کشیده ای و از کودکی مرا بزرگ کرده ای تا به سن و سال رساندید و من نتوانستم زحمات و رنجهای شما مادر خوبم را جبران کنم حتی یک ذره. مثل این می ماند یک کوه به این عظمت در مقابل یک سنگریزه کوچک.
پدر و مادر اگر من شهید شدم ناراحت نباشید و همیشه صبر و استقامت پیشه کنید. ما فرزندان پیش شما پدر و مادر یک امانت هستیم و خدا این امانت را به شما سپرده و هر موقع که خواست از شما این امانت را می گیرد همچنین معصومین ما می فرمایند که اگر این بدنها برای مردن آفریده شده اند چه بهتر است که در راه خدا جهاد کنید و کشته شوید. مادر مهربانم زیاد برایم گریه نکنی اگر یک موقعی زیاد ناراحت شدی برو بهشت زهرا و ببین که چگونه جوانانمان به خون غلطیدند و برو پیش مادران داغ دیده و شهید داده و مفقودالاثر داده و از شما مادر هم طلب بخشش می خواهم و شیرت را حلالم کن.
اما ای برادرانم اگر برایتان امکان دارد نماز و روزه قضا و مجلس پرسه برایم بگیرید در پایان وصیت نامه ام همچنین از دوستان و آشنایان و همسایگان که اگر حقی بر گردنم دارند طلب حلالیت می خواهم. آنانکه در راه خدا کشته شده اند هرگز نپندارید که آنان مردگانند بلکه آنان زندگانند و نزد پروردگارشان روزی می خورند.
65/9/30

دوازدهم خرداد 1347، در روستاي سعدي باغين از توابع شهرستان كرمان چشم به جهان گشود. پدرش هاشم، كشاورز بود و مادرش فاطمه نام‌ داشت. تا پايان ‌مقطع راهنمايي درس خواند، به عنوان پاسدار وظيفه در جبهه حضور يافت. نوزدهم دي 1365، در شلمچه بر اثر اصابت ‌تركش به ‌شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.