حبیب الله سلاجقه

بسم الله الرحمن الرحیم
وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ
والدین محترم سلام
ضمن آخرین سلام و درودهای گرم جوان ناکام خود امیدوارم که صحیح و سالم باشید و هیچگونه در زندگی ناراحتی نداشته باشید و امیدوارم که این سلام گرم مرا که از اعماق قلبم از روی سرزمین خون و شهادت کردستان ایران سرچشمه می گیرد پذیرا باشید. پدر و مادر مهربانم شما را به حق جان افرین بخاطر من ناراحت نباشید و همیشه از درگاه باریتعالی بخواهید که که حق را پیروز گرداند و مملکت را آباد کند و این جنگ خانمانسوز را از بین ببرد که اینهمه سرمایه های مملکت ایران این نوجوانان و جوانان و پیران از بین نروند.
و در ضمن پدر و مادر مهربانم و برادر و خواهر بزرگم صغرا مرا بعد از مرگ فراموش نکنید چون من وقت مردن آرزوی دیدارتان را داشتم و در شبهای جمعه بر سر مزارم آیید و حمد و سوره خوانید اما بخدا گریه و زاری نکنید و اگر توانستید یک حجله مشکی بر سر مزارم درست کنید چون جوانم آرزو دارم و می دانم شما هم آرزو دارید که حجله دامادیم را ببینید ولی از آنجاییکه […] خدا است بیایید بر سر حجله عزای من.
دیگر مزاحم وقت گرامیتان نمی شوم به امید دیدار در سر پا صراط. خداحافظ شما عزیزان من.

دهم‌ دي 1340، در روستاي تذرج از توابع شهرستان رابر ديده به جهان گشود. پدرش دادالله و مادرش زهرا نام‌ داشت. تا سال چهارم متوسطه درس خواند، به عنوان سرباز ارتش‌ به ‌جبهه اعزام شد. هجدهم ‌دي 1362، در پيرانشهر توسط نيروهاي عراقي بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.