حسين آبراهه

بسم الله الرحمن الرحیم

ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عندربهم یرزقون مپندارید کسانیکه در راه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه آنها زنده اند و نزد پروردگارشان روزی میخورند (قرآن کریم) پس از ستایش خداوند سبحان و درود بر رسول اکرم(ص) و ائمه اطهار بالاخص حضرت مهدی (عج) و نایب برحقش امام امت و ملت شهیدپرور ایران و مادر و خواهر و برادرانم و تمامی دوستان و آشنایان. خدا را شکر که به من توفیق عنایت فرمود که در راه او و برای پاسداری و حراست از انقلاب اسلامی خونبهای هزاران کشته و مجروح است در جبهه های جنگ شرکت نمایم و قلب سیاه و زنگارگرفته ام را با گلوله های آتشین صیقلی بخشم. من گام نهادن در این مسیر خدایی را یک فریضه الهی می دانم و در این راه اگر دشمن را شکست دهیم که به توفیق خدا شکست هم خواهیم داد پیروزیم واگر به ظاهر شکست بخوریم و کشته شویم باز هم پیروزیم بهرحال این مایه شکر پروردگار و افتخار برای من و شماست نه زندگی آنچنان زیباست که به آن پایبند شویم و نه شهادت آنقدر تلخ است که از آن بهراسیم به جایی می رویم که ملکوتش نامند. آنجا که بهشتش نامند. من همچون رهبرم حسین علیه السلام مرگ سرخ را بر زندگی ذلت بار ترجیح می دهم .پدر عزیزم درود خدا بر تو که با امضاء کردن رضایتنامه برای من در حقیقت شهادت نامه مرا امضاء کردی ای پدر عزیزم مرا حلال کن و بااستقامت و صبر و بردباری درانجام مسئولیتهای اسلامی بکوش و به دعای خیر همچون همیشه یادم کن. و تو ای مادرعزیزم دعا کن شهادت نصیبم گردد برایم گریه و زاری مکن چون من در راه خدا قدم برداشته ام و این راه همانا راه حسین و دیگر شهیدان گلگون کفن انقلاب اسلامی می باشد و از شما برادران و خواهران می خواهم که خدا و یاد خدا را مبدا اعمال و کردارخود قرار دهید واز یاد خدا غافل نشوید و از همه بستگان و نزدیکان خواهش می کنم که مبادا بخاطر شهادت من منتی بر انقلاب و امام داشته باشید ما هر چه داشته باشیم و در راه خدا بدهیم با زهم کم است و در پایان همه را به تقوی الهی و یاد آخرت و عمل صالح و اطاعت از امام امت سفارش می کنم .والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته. 64/8/27 حسین آبراهه

هفدهم مرداد 1347 ، درروستاي جور از توابع شهرستان كوهبنان چشم به جهان گشود. پدرش مهدي، كارگر بود و مادرش گلبانو نام داشت. تا پايان دوره ابتدايي درس خواند. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. پانزدهم آذر 1364 ، در بمباران هوايي حميديه به شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.