حسین پورحبیبی زرندی

بسم الله الرحمن الرحیم
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
خداوندا رضای من رضای توست. بارخدایا مخواه که دشمنان تو بر ما پیروز شوند. هم اکنون می روم تا بتوانم همچون یاران حسین(ع) با خون خود اسلام را زنده نگه دارم خدا مرا از بلای غرور و خودخواهی نجات ده تا حقایق وجودم را ببینم و جمال زیبای تو را مشاهده کنم. خداوندا دوست دارم تنها و گمنام باشم تا در غوغای کشمکشهای پوچ مدفون نشوم خدایا دیگر آرزویی ندارم و احساس می کنم که این دنیا دیگر جای من نیست و با همه وداع می کنم و می خواهم با تو تنها باشم و بسویت می آیم تا مرا در جوار رحمت خود سکنی دهی. خداوندا تا آنجا که می توانستم در راهت گام برداشتم و جز کلمه لا اله الا الله چیزی بر زبان نیاوردم و تنها آرزویم این است که اولین و آخرین سعادتم نوشیدن شربت گوارای شهادت در راه فضیلت تو باشد. پدر و مادر عزیزم اصلا ناراحت این نباشید که حسین از شما جدا شده بلکه من امانتی بودم از طرف خداوند نزد شما و شما باید افتخار کنید که توانستید امانت خود را خیلی خوب به صاحب اصلیش برگردانید. پس در نبودن من اصلا گریه نکنید و هر وقت احساس ناراحتی کردید به یاد یتیمی فرزندان اباعبدالله بیایید و دوست دارم مجالس عزاداریم را چراغانی کنید. ای امت مسلمان از روحانیت پشتیبانی کنید که آنها همیشه جلوی هرچه باطل است ایستاده اند و یاورانی عزیز و وفادار برای امام هستند. برادران و خواهران به اسلام فکر کنید و قرآن را برنامه زندگی خود قرار دهید و همیشه همچون گذشته پشت سر امام حرکت کنید و یاور یاوران او باشید. خدایا روح الله این نشانه اسلام راستین این فرزند پاک محمد(ص) این امید مستضعفان جهان این بنیانگذار جمهوری اسلامی این صادق صالح راهت و این مرد دین و سیاست را یاری فرما و تا ظهور کهدی(عج) او را برای ما نگهدار. والسلام. 65/10/11

دوم فروردين 1346، در شهرستان زرند متولد شد. پدرش علي، كارمند شركت ذغالسنگ بود و مادرش فاطمه ‌نام داشت. در حوزه ‌علميه درس‌ خواند، به‌عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. بيست‌و‌دوم دي ‌1365، در شلمچه بر اثر اصابت تركش خمپاره به شهادت رسيد. مزار وي‌در گلزار شهداي زادگاهش‌واقع است.