حمید زنگی آبادی

به نام خدا
پیام من به پدر و مادر و تمامی خواهران و برادرانم:
ای پدر و ای مادر عزیزم از شما می خواهم که مرا عفو و بخشش کنید و هر وقت خبر شهادت مرا شنیدید هرگز برایم گریه نکنید و هر وقت خواستید گریه کنید برای حسین و زینب گریه کنید برای حسینی که در روز عاشورا با لب تشنه شهیدش کردند و برای زینبی که بعد از شهادت امام حسین او را به اسارت بردند. ای پدر و مادر در این یک سعادت بود که خدواند نصیب من و شما کرد. همیشه از خدا بخواهید که این اسماعیل را به قربانی از شما قبول کند و در آخر از شما خواهران می خواهم الگو باشید برای دیگران مانند زینب و از شما برادران می خواهم که امام را تنها نگذارید خون این عزیزانی که هنوز جنازه های آنها را نیاورده اند پایمال بشوند و از شما اقوام هم طلب عفو و بخشش دارم از تمامی شما می خواهم که همسرم را دلداری بدهید و او را راضی کنید و در آخر از شما پدر و مادر عزیزم می خواهم هر چه وسایل شخصی دارم کمک کنید به جبهه ها .
دیگر عرضی ندارم و امیدوارم که مرا ببخشید که شاید خداوند هم مرا ببخشد و در اینجا از همسرم می خواهم که اگر بدی از من دیدی مرا ببخشی و همیشه به یاد خدا باشی و هرگز از خدا غافل مشو و من الله التوفیق.
 و در آخر از تو می خواهم مادر مرا کنار علی تیکدری با دست خودت دفن کنی. انشاالله. 66/10/30

دوم ‌فروردين 1347، در شهر زنگي‌آباد از توابع شهرستان كرمان به دنيا آمد. پدرش حسين، كشاورز بود و مادرش زهرا نام‌ داشت. تا پايان مقطع راهنمايي درس خواند. سال 1366، ازدواج كرد. كشاورز بود، به عنوان پاسدار وظيفه به جبهه رفت. نوزدهم خرداد 1367، در شلمچه بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد. مزار وي در زادگاهش واقع است.