
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ
ای کسانی که ایمان آورده اید چرا چیزی به زبان می گویید که در مقام عمل، خلاف آن می کنید.
مادر نبودی در آن دمی که افتاده ام در خاک و خون
با کمال ادب به پیشگاه بقیة الله الاعظم ارواحنا فداه و نائب بر حقش امام امت و رزمندگان راه حق و فضیلت و شهدای صدر اسلام مفقودین و معلولین و مجروحین و اسراء و جانبازان راه قرآن و سلام گرم به خانواده های معظم شهداء که خدا صبری جزیل به روح پر فتوح آنها عنایت فرماید.
اگر نظری دقیق به تاریخ صدر اسلام بیفکنیم و تاریخ را ورق بزنیم ملتفت خواهیم شد گروهی و اشخاصی از همه پیش رونده و پیروزمند بوده اند و به کمال انسانیت مطلق رسیده اند که پایه و اساس کارهایشان مبتنی بر چند اصل بوده است که می توان اولین آنها را اعتقاد به خدا و ایمان به وحی الهی و دوم که از همه مهمتر و بهتر است گذاشتن پا روی هواهای نفسانی و سایر امیال غریزی که انسانها را از حالت انسانیت خارج می نماید . در اینجا می توان اشخاصی که از همه لحاظ موفق تر و پیروزمند تر بوده اند ابی عبدالله و علی بن ابی طالب و در اصل تمام ائمه معصومین (ع) را نام برد. نمی دانم که این قلم حقیر و این قلب سیاه از کجا و از کدام سمت شروع کند و از دلاوریهای پیامبر اکرم و حضرت علی سخن گوید یا از فداکاریهای حسین (ع) و اهل بیتش.
اگر نظری دقیق به صحنه پرفتوح و پیروزمند عاشورا بیفکنیم و لحظه های آن را دقیقاً مورد بحث و گفتگو قرار دهیم متوجه خواهیم شد امامی که از مدینه با تعداد زیادی به سوی کوفه حرکت می کند خیلی زیاد و لکن در شب عمل و در شب عاشورا به 72 یار پاکباخته رسیده و این است که انسانی که در روبه روی و تئوری شعار می دهید بلکه باید روزی هم امتحان پس بدهید اصحاب امام و بلکه همان نماز شب خوان های امام خمینی زیاد بودند لکن در عمل تعدادشان کم شد علتش این بود که خدا و رسولش را نشناخته بودند و هدفی از این عمل خود نداشتند. خوب دیگر شما را سزادار نمی کنم و باید سری هم در کربلای ایران زد.
برادران، خواهران، دوستان ای یاران امام امت، ای لبیک گویان راه حقیقت انسان روزی این دنیا را وداع می کند یا در بستر یا در تصادف و یا در جهاد در راه خدا. می توان انسان راهی را انتخاب کرد که حسین بن علی و اصحابش انتخاب کردند، راهی که قاسم و زینب انتخاب کردند. ای مردم، ای مفقود و اسیر داده ها، اهل بیت امام در مقابل ظلم تسلیم نشدند، رنج کشیدند اما تن به ذلت و خواری ندادند، برای همین است که امام فرمود: «مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَه» مثل من، با مثل یزید بیعت نخواهد کرد.شخصی نمی گوید، به من، به تو، به همه می گوید، به نسل آینده می گوید و به هم می گوید. ای خانواده های محترم شهداء، ای حزب الله، این منافقین از خدا بی خبر هیچ موقع دست از سر شما نمی کشند و همیشه برای اسلام و مسلمین نقشه می کشند که خدا در قرآن می فرماید:
وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِين
شما با خدا باشید که خدا نقشه آنان را نقش بر آب خواهد کرد.
إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ
پس ای دوستان مبادا با خون آشامان زمان صلح و دست بیعت دهید که اگر این کار را بکنید به کوچک و بزرگ، پیر و جوان، پدر و پسر، همه و همه رحم نخواهند کرد و مثل اینکه به اطفال امام حسین (ع) رحم نکردند، مهلت به این ستمکاران ندهید.
ای ملت شهید داده مبادا از این روحانیت جدا شوید که امام امت فرمود اسلام بدون روحانیت مانند کشور بدون طبیب است که اگر شما موقعی خدای نکرده مریض شدید به طبیب خود (روحانیت) مراجعه کنید. ای مردم سلاح ما مسلمانان و مؤمنین دعا است که در روایت آمده سلاح مؤمن دعا است. پس ای جوان ها و ای برادران دعای کمیل و توسل و ندبه و زیارت عاشورا هرگز هرگز فراموش مکنید و تنها در شبهای ماه رمضان و در شبهای محرم به یاد امامان خود نیفتید بلکه همیشه به یاد آنان باشید و زندگی آنان را سرمشق و سرلوحۀ خود قرار دهید.
ای پدر و ای مادر مهربان و عزیزم از هم اکنون سخنی با شما، با شمایی که برای من زحمتها کشیده و رنج ها برده اید و مرا بزرگ کرده اید از شما معذرت می خواهم، مرا عفو کنید من حتماً در زندگی شما را ناراحت کرده ام و شما را اذیت کرده ام، عاجزانه و مظلومانه از شما می خواهم که مرا ببخشید و مرا عفو کنید و همچنین شما ای مردمان، ای دوستان، ای یاران و ای آشنایان اگر بدی و ناراحتی از حقیر خود دیده اید به بزرگواری خودتان مرا ببخشید.
و تو ای مادر: ای مادر مهربان میدانم که دلت برای من می سوزد حق داری ولی نه آنچنان بر سر و صورت خود بزنید و صورت خود را زخم کنید، من اصلاً راضی نیستم که شما چنین کاری بکنید و همچنین پدر گرامیم.
مادر مبادا در مرگ من زاری و شیون کنی که روح من ناراحت می شود و رنج می برد. اگر میخواهی گریه کنی در دعای کمیل و توسل برای علی اکبر حسین (ع) گریه کنید. مگر من از حسین، علی اصغر، علی اکبر، قاسم، زینب و از ابوالفضل بهتر شده ام، مگر خونم رنگین تر است، مگر من از افراد روز عاشورا بهتر شده ام. گریه مکنید و سیه مپوشید و برای من حجله مبندید که حجله من در عملیات گرفته شده و نقل دامادی بر سرم ریخته شده است. پس برای شهداء گریه کنید، برای امام حسین و اهل بیتش گریه کنید. پر جان، من به مدت یکماه روزه نگرفته ام به علت بودن در جبهه، در خانه روزه های مرا بگیرید. برادران و خواهرانم برای من گریه مکنند. مادرم خواهشی از تو دارم که خواهرم را به مدرسه و برادرم را به مدرسه بفرستید و آنها را خوب تربیت کنید آنچنان که اسلام می خواهد، خواهرانم حجاب را حفظ کنید که از خون من کوبنده تر است.
ای بی حجاب ها، ای کسانیکه بوئی از عفت زهرا در خانۀ شما و در رگ و پوست شما نفوذ نکرده و جوان ها را گول می زنید، حجاب را حفظ کنید دیگر بس است دیگر این کارها را نکنید که در مقابل خون شهدا مسئول هستید و باید فردای قیامت جواب دهید. ای جوانها (گیتی آباد) دعای کمیل و توسل را حتماً حتماً فراموش مکنید و آن را برگزار کنید و از یاد خدا غافل مشوید.
سخنی دارم با همکلاسان: ای کسانی که با استفاده از خون شهداء و در زیر سایه اسلام درس می خوانید سعی کنید برای خدا خوب درس بخوانید، دیگر مزاحم وقت شما عزیزان نمی شوم و با استغفار به درگاه ایزد منان همگی شما را به خدای بزرگ می سپارم، شعار همیشگی یادتان نرود، مرگ بر آمریکا
خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار.
خداحافظ
زندگینامه شهید معظم رضا مرتضوی
سوم خرداد 1345در روستای کشکوئیه از توابع شهرستان رفسنجان به دنیا آمد پدرش عبدالله کشاورز بود ومادرش شهربانو نام داشت تا سوم متوسطه درس خواند به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت بیست ویکم بهمن 1364در اروند بر اثر اصابت گلوله به شکم شهید شد مزار وی در لطف آباد رفسنجان واقع است برادرش اصغر نیز به شهادت رسید.
جـزئیات شـهادت
اطـلاعات مـزار
تصویرمـزار



بدون دیدگاه