سید رضا حسینی

بسم الله الرحمن الرحیم
آنان که ایمان آوردند و از وطن هجرت گزیدند و در راه خدا با مال و جانشان جهاد کردند آنها را نزد خدا مقامی بلند است و آنان بالخصوص رستگاران و سعادتمندان دو عالمند.
برادران عزیزم اگر من شهید شدم سنگرم را خالی نگذارید و اسلحه بر زمین افتاده مرا برگیرید و بر سینه تان بفشارید که تنها یادگار من است و نماز را به پای دارید و در نمازهایتان برای پیروزی رزمندگان اسلام و سلامتی امام امت دعا کنید و ای خواهرانم شما باید مانند زینب (س) باشید و هر وقت بیاد من افتادید مصیبتهای زینب را بیاد بیاورید و حجاب و عصمت و عفت خود را حفظ نموده و پیرو زهرای مرضیه باشید.
سفارش می کنم از انقلاب و رهبری حمایت کنید زیرا این انقلاب ثمره خون هزاران شهید و معلول و مجروح است و حافظان ولایت فقیه باشید و از روحانیت متعهد در خط امام حمایت نمایید و از تمامی همکلاسی ها و دوستان تقاضای عفو و بخشش دارم و شما برادران می گویم عزیزان کلام خدا را دست کم نگیرید و به درس و تحصیل بیش از بیش اهمیت دهید و جبهه های نبرد را خالی نگذارید و از اسلام عزیز و انقلاب شکوهمند اسلامی حمایت کنید.

پنجم ‌ارديبهشت 1349، در روستاي سادات از توابع شهرستان جيرفت متولد شد. پدرش سيدحمزه، كشاورز بود و مادرش ‌گلنسا(فوت1351) نام داشت. تا پايان مقطع ‌متوسطه در دانشسراي تربيت معلم درس خواند، به عنوان ‌بسيجي در جبهه حضور يافت. بيست ‌و ‌نهم‌ دي 1365، در شلمچه بر اثر اصابت تركش به سر، پاها، دست و صورت، شهيد شد. مزار وي در گلزار شهداي شهرستان زادگاهش واقع است.