عباس خدابخشی پاریزی

بسم الله الرحمن الرحیم
یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک
ای کسی که از نفس خود مطمئن شده ای تو را رجعت خواهم داد.
این ستمکاران می کوشند چراغ هدایتی را که پیامبر(ص) میان امت من افروخته است خاموش کنند ولی توکل به خدا است. ما بسوی او باز می گردیم و بازگشت همه بسوی اوست. امام حسین(ع)
با درود بیکران به امام امت و این ملت که این همه ایثار و گذشت دارد و درود به تمامی شهدای انقلاب اسلامی که در راه اعتلای پرچم توحید در خون پاک خود غلطیدند و به لقاالله رسیدند. شهادت می دهم به یگانگی خداوند بزرگ و رسالت پیامبر عظیم الشان و ولایت علی(ع) و ائمه معصومین و بعد…
مادر مهربان و عزیزم سلام. سلام مرا بپذیر و مرا حلال کن. دیگر ترا خنده نیست. پدرم را خندان نمی بینم. مبادا در نبودن من کسی اشک بریزید. مادر عزیزم می دانم داغ فرزند برای مادر خیلی مشکل است ولی من انتظار دارم همانند بانوی بزرگ اسلام حضرت زینب(ع) در برابر مشکلات و داغ فرزند سکوت و بردبار باشید. پدر عزیزم هم مبادا ناراحت باشی گریه بکنی حتی بر سر قبر من چرا؟ زیرا کسی نبود بر سر قبر حسین(ع) گریه کند دوست دارم پدر گرامیم علی با مادر مهربانم فاطمه در نبودن من علی وار و فاطمه گونه زندگی کنید.
سخنی به برادران و خواهران: شما امید آینده این انقلاب و وارث خون شهیدان هستید تا می توانید دشمن ظالم و یار مظلوم باشید. امام را دعا کنید و اگر کسی دینی و طلبی از من داشت به برادر بزرگ ناصر مراجعه نمایید. از همگی امید عفو و التماس دعا دارم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته. 65/9/7

ششم ‌مرداد 1345، در شهر پاريز از توابع شهرستان سيرجان‌ چشم به‌ جهان گشود. پدرش ‌علي، كارگر معدن مس‌ سرچشمه بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا دوم‌ راهنمايي درس خواند. كارگر بود، به عنوان پاسدار وظيفه به ‌جبهه اعزام شد. دوم ‌بهمن 1365، در شلمچه بر اثر اصابت تركش به گردن، شهيد شد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.