عبدالحسین ابولی زاده

بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و درود بیکران بر منجی عالم بشریت و با سلام و درود فراوان بر ارواح پاک و مطهر اسلام عزیز و ازدست رفتگان و با سلام و درود بیکران بر اسیرانی که با ایثار و فداکاری ایستادگی و مقاومت در برابر دشمنان اسلام و قرآن در زندان های بعثی عراق بسر می برند و با سلام بر تمامی خدمتگزاران به این انقلاب و اسلام و قرآن. شما در نامه از ما خواسته بودید که به خصوصیات اخلاقی برادر مفقود عبدالحسین را به طورکامل بنویسم، خوب برایتان می نویسم ولی اگر بخواهم خصوصیات اخلاقی وی را به طور کامل بنویسم بخدا قسم دستم و قلم از نوشتن عاجز است و کاغذ جایی برای نوشتن ندارد ولی خوب قسمتی [از] آنرا به طور مختصر برایتان می‌نویسم. باید بگویم الگو و نمونه اخلاقی برای  اعضای خانواده و سایر افراد که در محله و برای دوستانش بود، اگر [از] اخلاق ایشان در محیط خانواده بنویسم ایشان انسان مهربان، خوش اخلاق، و خوش رفتار بودند. اخلاق ایشان در مورد پدر و مادر بسیار مهربان و خوش اخلاق بودند و هنگام صحبت کردن […] مهربان صحبت می کردند. هیچ وقت سخن تندی و یا با صدای بلند با پدر و مادر صحبت نمی کرد و یا ما که خواهر و برادرش بودیم بسیار مهربان بودند و همیشه با روی باز و مهربان نگاه می کردند. در طول مدتی که با هم بودیم هیچ موقع با ما در کوچکترین مسائلی بد رفتاری نمی‌کردند و مهر و محبت از سر و روی ایشان می بارید ولی باید بگویم همینقدر که مهربان و آرام بودند ولی در مسائلی که به عبادت و دین مربوط می‌شد خیلی سرسخت بودند. بخصوص در عباد تها. اول از نماز می گویم ایشان همیشه نمازهای خود را به آرامی و علاقه و با اخلاص تمام می خواند. هیچ موقع ندیدم که ایشان نمازشان تند و سریع و از روی بی علاقگی بخوانند همیشه نمازشان سر وقت و در مسجد بجا می آوردند و هیچ وقت نمی‌گذاشتند که نمازشان از سر وقت بگذرد و نماز شب را هیچ وقت فراموش نمی کردند. همیشه در بین نمازهای واجب، نمازهای نافله و مستحب بجا می‌آوردند. همیشه در پی اعمال مستحبی بودند و ازخیر اعمال مستحب نمی گذشتند. بیشتر اوقات خود [را] به عبادت می گذراند. همیشه قرآن و دعای توسل و دعای کمیل می خواندند  و همیشه از ما می خواستند نمازهایمان را سر وقت بخوانیم و نمازها را در مسجد بجا آوریم. همیشه به ما تاکید می‌کردند که قرآن بخوانیم و روزه هایمان  را بگیریم و می‌فرمودند هیچ وقت از یاد خداوند غافل نباشید و ایشان می فرمودند نمازهایتان را سر وقت و در مسجد بخوانید و تمام روزه هایتان را بگیرید که در آخرت جواب دادن به خداوند خیلی مشکل است. اگر می دیدند که یکی از ماها نمازمان را سر وقت نمی خوانیم ناراحت می شدند. در تمام این زمینه‌ها سر سخت بودند و همیشه به آخرت فکر می‌کردند، ایشان به کلی خود [را] از دنیا و مسائل مربوط به دنیا […] جداکرده بودند. اما در مورد جبهه ایشان بارها [و] بارها می گفتند که من شب ها جسمم در خواب اما روحم در جبهه و همیشه در فکر رزمندگان بودند و هر وقت که بچه‌ها می رفتند در نامه خود می نوشتند آمدن من به جبهه […] موج شادی و سرور آفریده است که خدا داند و من از خوشحالی روحم درآسمان پرواز می کند و به دنبال مهدی صاحب الزمان میرود و آنچنان به‌ خدا نزدیک شده‌ام که همیشه درحال نمازخواندن و دعای توسل و دعای توکل هستم و آنچنان دنیا بر من تنگ شده بود [که] در آنجا مثل […] در قفس مانده بودم و الان در قفس را باز کردم و پرواز کردم که این پرواز خیلی طولانی خواهد بود. و همیشه به فکر شهادت بودند همیشه به ما می فرمود اگر من شهید شدم افتخار بزرگ نصیبمان شده و باید از خدا بخواهید که من شهید شوم و همیشه به فکر امام بودند و تاکیدشان بر این بود امام را در نمازهایتان دعا کنید و امام را تنها نگذارید و تا آخرین لحظه عمر خود امام عصرخویش[را] فراموش نکنید که این پیر جماران خیلی حق به گردن ما دارد و همیشه به پدر سفارش می کردند و می کنند هر کمکی که می توانی به جبهه ها بکنی و همان در آخرت تو را یاری خواهدکرد و تو را به بهشت برین رهنمون می نماید. کمک به جنگ، کمک به حسین بن علی(ع) است. و بدان پدر هر چقدرکه از اموال خود به جبهه کمک کنی همان مقدار برایت باقی می ماند و همیشه تاکید داشت به فکر آخرت باشید و به یاد خدا و به یاد امام زمان(عج). به امید اینکه روزی شاهد آزادی تمامی اسیران باشیم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

پنجم فروردين 1344، در روستاي اسماعيل آباد از توابع شهرستان رفسنجان چشم به جهان گشود. پدرش حسن، كشاورز بود و مادرش عصمت نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و ديپلم گرفت. به عنوا ن بسيجي در جبهه حضور يافت. هشتم مرداد 1362 ، در مهرا ن توسط نيروهاي عراقي به شهادت رسيد. پیکر وي مد تها در منطقه برجا ماند و سال 1373 پس از تفحص، در زادگاهش به خاك سپرده شد.