
بسم الله الرحمن الرحیم و لا تقولو لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیا و لکن لا تشعرون و آنکسی را که در راه خدا کشته شده مرده نپندارید بلکه او زنده است و لکن همه شما این حقیقت را نخواهید یافت. این درس شهادت را از سرور شهیدان حسین ابن علی(ع) آموختم و لازم دیدم چند کلمه ای که عازم جبهه هستم بنویسم. از صمیم قلب به جبهه حق علیه باطل می روم که اسلام و قرآن زنده بماند و امیدوارم که انشاالله این افتخار شهادت نصیب من هم بشود. و در پایان از پدر مهربانم و مادر عزیزم تقاضا دارم که تنها دعا به امام عزیزمان بکنند اگر من کشته شدم تنها تقاضای من این است که برای من گریه نکنید و فرزندام مرا به مدرسه بفرستید. والسلام-عطاالله محمدیان(احمدیان)
چهارم شهريور 1344، در روستاي ندكي از توابع شهرستان شهربابك به دنيا آمد. پدرش ابوالقاسم، كشاورزی می کرد و مادرش فاطمه نام داشت. تا چهارم ابتدايي در س خواند. او نیز كشاورز بود. سال 1360 ازدواج كرد و صاحب دو پسر شد. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. دهم ارديبهشت 1361 ، در فرسيه خرمشهر بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.
جـزئیات شـهادت
اطـلاعات مـزار
تصویرمـزار



بدون دیدگاه