علي جعفري شاه جهان آبادي

بسم الله الرحمن الرحیم

“وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاء عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ” سوره آل عمران آیه 169

با درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی ابراهیم زمان، امید مستضعفین ، قلب محرومان ، قلب ملتهای رنجدیده که درد آنها را می داند و عامل آنها را شناخت و آنچنان قهرمانانه از کشور اسلامیمان دفاع می کنند که حیرت جهانیان را برانگیخته

اینجانب علی جعفری فرزند غلامعباس متولد 1339 می باشم و وصیت می کنم که بنده با میل و اشتیاق فراوان به مکان جنگ حق و باطل که همیشه نشانگر آن بوده است که حق پیروز است و ماهمه بخاطر حق می جنگیم .

رفته ام که چنانچه کشته شوم و یا بکشم در هر دو حالت پیروز هستیم خداوند به بنده خود عنایت کرده که آنهم در این موقعیت نصیب ما شده که هیچ چیزی به اندازه یک قطره خون که در راه اسلام ریخته شود بهتر نیست چه خوب است که من هم با این قطره خون به هدف خود برسم .

پدر ومادر عزیزم این ایران عزیز این کشور رسول الله و مکتب اسلام که بیش از هزار و چهارصد سال ادامه داده اید و ما نیز او را تنها نخواهیم گذاشت . یار و یاور او خواهیم بود و همیشه گوش بفرمان مجاهد پیر امام خمینی که همچون کوهی در مقابل یاوه گویان ایستاده باشید. پدر درود بر تو ، پدرم چون ابراهیم فرزند خود را بفرمان خدای بزرگ به قربانگاه فرستادی بدان و آگاه باش که اسماعیلت هرگز از فرمان باری تعالی سرباز نمی زند و مرگ در راه خدا را بجز سعادت نمی داند و زندگی را جز جهاد در راه عقیده درست نمی داند و شهادت را بهترین نعمتهای خداوند می داند.

مادر عزیزم که عزیزترین عزیز ما هستی و بعد از خدا مهربانترین مهربانها بوجود تو افتخار می کنم که نزد تو اینچنین تربیت شدم که توانستم در هنگام جوانی خدمت ناچیزی به اسلام بکنم و چنان مرا تربیت کردی که پای خود را جاپای علی اکبر بگذارم که چه کشته شوم یا سالم بمانم برای تو افتخار است .

ای برادران عزیزم پیوسته در راه پیشبرد اسلام عزیز به رهبری امام خمینی بکوشید وتمامی قوانین اسلام را انجام دهید و سخنان امام را بجان و دل پذیرا باشید چون زمان زمان امام حسین (ع) و روزها نیز هر کدام عاشورا است .

و توای خواهر حجاب و عفت و پاکدامنی را بیش از هر چیز مورد اهمیت قرار بده چون حجاب تو مشت محکمی بردهان یزیدیان است من از نظر مالی چیزی ندارم اگر لباسی از من باقی هست آنها را به جنگزدگان بدهید و در آخر که مرا خاک می سپارید دستانم را باز بگذارید و چشمانم را باز بگذارید که کوردلان بدانند من کورکورانه به این راه نرفتم و تا دنیا طلبان و مال دوستان بدانند که چیزی به آن دنیا نبرده ام و خواهش من این است که برادرم راه مرا ادامه بدهد. إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ

پدرومادرم اگر خدا شهادت را نصیبم کرد و من شهید شدم مرا در قبرستان در کنار اکبر صفری زاده محل لاهیجان دفن کنید و من وصیتی که از شما دارم این است که برمن نگریید دیگر عرضی ندارم جز سلامتی شما.

خدایار و یاورشما باد         به امید پیروزی حق علیه باطل دوستدار شما علی جعفری

دهم فروردين 1339، در روستاي شاه‌جهان‌آباد از توابع شهرستان رفسنجان به دنيا آمد. پدرش غلامعباس، بنا و معمار بود و مادرش كبري نام داشت. تا پايان‌ مقطع ابتدايي درس‌ خواند. بنا بود، به‌عنوان بسيجي در جبهه‌ حضور يافت. بيست‌‌ و سوم ‌تير 1361، در كوشك به شهادت رسيد. پيكر وي  مد تها در منطقه برجا ماند و بيست و چهارم فروردين 1377، پس از تفحص در گلزار شهداي زادگاهش به خاك سپرده شد.