علی اکبر دهویی

بسم الله الرحمن الرحیم
آنانکه در راه رضای خدا از وطن هجرت گزیده و در این راه کشته شدند یا مرگشان فرا رسیده البته خدا رزق و روزی نیکویی نصیبشان می گرداند که همانا خداوند بهترین روزی دهندگان است.
من اول بخاطر دین اسلام و بعد برای مملکتم آمده ام. من یکروز رفتم و در کناری نشستم و درباره جبهه فکر کردم و قدری اندیشیدم و دیدم که 16 سال عمر از خدا گرفته ام و هیچ کاری هم برای خدا انجام نداده ام و خیلی پشیمان و ناراحت شدم و بعد بخود آمدم فکر کردم و دیدم جنگ الان بین حق و باطل است و روز امتحان است و لذا پنداشتم که به جبهه بروم و این دشمن سرسخت  اسلام را از خاک وطن بیرون برانم. هر روز که نوجوانی را دیدم که شربت شهادت می نوشد شوق من به شهادت بیشتر می شد. تصمصم گرفتم که به به جبهه بروم اگر شهید شدم شهید راه اسلام هستم به طور یقین درک کرده ام که شهادت تصادفی نیست بلکه لیاقتی و سعادتی است بزرگ.
من از خانواده خود تقاضا دارم بدون هیچ ترسی تمام برادرانم را یکایک به جبهه حق علیه باطل بفرستد و از خانواده خود می خواهم که اگر جسد مرا نیاوردند بدون هیچ ناراحتی به خدا توکل کنند وقتی که خدا مرا به مهمانی دعوت کرد. من عاشقانه به سوی او شتافتم و این را هم بدانید که اگر شهید شدم شهید راه اسلام هستم و من در زندگی خود چند آرزو داشتم که یکی زیارت امام خمینی و یکی دیگر شهادت، شهادت رمز پیروزی است. ای تمام اقوام و خویشانم شما می دانید که بهترین تسلیت برای خانواده من گرفتن انتقام خون شهیدان است.
شهیدان زنده اند الله اکبر / به خون غلطیده اند الله اکبر

يكم ارديبهشت 1343، در شهرستان شهربابك به دنيا آمد. پدرش ابوالقاسم (فوت 1355) و مادرش ‌هاجر (فوت1355) نام‌داشت. تا دوم راهنمايي درس خواند. دامدار بود، به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. دهم‌ ارديبهشت 1361، در فرسيه خرمشهر بر اثر اصابت ‌ترکش خمپاره شهيد شد. تاكنون اثري از پيكرش به ‌دست نيامده است. مزار يادبود وي درگلزار شهداي زادگاهش واقع است. برادرش علي‌عباسي نيز شهيد شده است.