
بسمه تعالی “و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون” به کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده نگویید بلکه زنده اند و نزد پروردگار خود روزی می خورند. السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین سلام و درود خداوند بر حسین (ع) باد که برای خدا جنگید و برای رضای او شهید شد. با نام و یاد پروردگار منان که آفریننده زمین و آسمان و آنچه بین آنهاست. اکنون که بعنوان یکی از سربازان امام زمان(عج) این راه را برگزیدم ام چند جمله ای بعنوان وصیت نامه بعد از خود باقی می گذارم و امید آن دارم که آنها را جامه عمل بپوشانید. ابتدا وصیتم به همشهریان عزیزم و همه ملت شهیدپرورمان اینست که لحظه ای از خدا و انجام اعمال صالح غافل نباشید سعی کنید نمازتان را در وقت فضیلت انجام دهید و با یکدیگر مهربان باشید و همگی بدانیم که روزی باید این جهان را ترک گفت و از این کالبد مادی جسم رهایی یابیم پس شایسته است که آنچه از مهربانی است با یکدیگر تقسیم کنیم کینه به دل راه ندهیم و خودسازی داشته باشیم. اما پدر و مادر عزیزم، سلام و درود خدا بر شما که مرا تربیت کردید و تا این سن، به حد رشد رساندید و من توانستم در پرتو تعلیم و تربیت صحیح شما راه حسین(ع) را برگزینم.بعد از مرگ من ناراحت نباشید بلکه بدانید ما در جوار پروردگارمان آبرومند خواهیم بود. از زحمات بی دریغ شما تشکر می کنم و برایتان علو درجات در بارگاه پروردگار متعال خواهانم. مرا ببخشید اگر گناهی یا خطایی از من سر زده است امید عفو و بخشش دارم. مادرم در مرگ من گریه مکن تا دل دشمنان اسلام را شاد نکنی. خواهرانم از شما می خواهم اعمال فریضه را حتما انجام دهید .به فکر توشه آخرت باشید. از لحظه لحظه عمرتان استفاده کنید دروغ نگویید غیبت نکنید. همیشه در خط امام باشید.امام را تنها نگذارید راه امام همیشه مد نظر شما باشد تا در خط های بطلانی نیفتید حجابتان را حفظ کنید و همیشه حضرت زهرا (س) را الگوی خود قرار دهید سعی کنید شبهای جمعه دو رکعت نماز برایم بخوانید و از خداوند برایم آمرزش بخواهید صله رحم را انجام دهید با اقوام و خویشان رفت و آمد کنید. اما برادرم از تو می خواهم که هر وقت بزرگ شدی همدم مادر و پدرم باشی. دلم می خواهد حسین وار زندگی کنی و حسین گونه شهید شوی. راه ائمه را برای خود برگزین که این بهترین راه است. و اما همشهریان گرامی من یک سرباز کوچک هستم که دلم می خواهد با ایثار خون خود به شما خدمت کنم امیدوارم هر کسی از شما حقی بر گردن من دارد مرا عفو کند از شما می خواهم راه امام را ادامه دهید و پیرو خط حسین(ع) باشید. از دوستان همکلاسیم می خواهم که نگذارید اسلحه من بر زمین بیفتد. الا بذکر الله تطمئن القلوب خدمتگزار ملت شهیدپرور ایران علی ابراهیم پور
سيزدهم شهريور 1351، در شهر بروات از توابع شهرستان بم چشم به جهان گشود. پدرش حسين و مادرش صاحب جان نام داشت. دانش آموز دوم متوسطه بود. بيست و چهارم تير 1369 ، در زادگاهش هنگام درگيري با اشرار بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. مزار وي در زادگاهش واقع است.
جـزئیات شـهادت
اطـلاعات مـزار
تصویرمـزار



بدون دیدگاه