علی ارجمندی

بسم الله الرحمن الرحیم
“ربنا افرغ علینا صبرا و ثبت اقدامنا و انصرنا علی القوم الکافرین.” “پروردگارا به ما صبرعطا کن و گا مهای ما را استوار کن و ما را برعلیه کافران یاری فرما.”
پدر و مادر عزیزم ممکن است وقتی شما این نوشته را می خوانید من در جمع شما نباشم ولی برای شماها وصیتی دارم که اینک برایتان می نویسم. ای مادر، فدای قلب مهربان تو، تو بوستان وجود منی و من غنچه ای از این بوستان که تو پرورشم داده ای. ای مادر عزیز تو کوه باشی و چون کوه استقامت کنی و در میان مردم قامتت را بلند بگیر که مادر سربازی هستی که امام زمان [عج]  فرمانده آن است، و به خود ببال که پسرت داوطلبانه با پای خراب و دردناکش به جنگ با مزدوران روبه صفت امریکایی رفت و مردانه جنگید و مردانه مقاومت کرد و مردانه شهید شد و با خون خود پرچم سرخ آزادی را برفراز سر محرومین به اهتزاز در آورد. ولی از تو مادر عزیز و مهربانم خواهش می کنم هنگامی که خبر شهادت مرا شنیدی رسالت زینب وار خود را ثابت کنی و نشان دهی که از سلاله فاطمه زهرا(س) هستی و هرگز گریه نکنی، بخند، شادی کن زیرا در راه هدف مقدسی، جان باخته ام. و تو ای پدرمهربانم: ای کسی که هرگز نتوانسته ام در دوران زندگی ام کوچکترین خدمتی به شما بکنم که لااقل جبران جزئی  از زحماتی که سا لهای دراز برایم کشیده ای بکنم، ولی امیدوارم که با فداکردن جانم در راه اسلام عزیز، در راه آسوده تر زندگی کردن شماها توانسته باشم خدمت کوچکی برای شما کرده باشم و از تو پدر مهربانم خواهش می کنم که برای از دست دادن من ذره ای غصه و افسوس نخوری و چونان ابراهیم(ع) باشی که اسماعیل خود را به فرمان خدا به قربانگاه فرستاد و این را بدانیدکه من امانتی هستم که از طرف خدا به شما سپرده شده ام که در موقع لزوم باید به صاحبش برگردانید. و شما ای خواهران عزیز و مهربانم از شما می خواهم همچو زینب که در مرگ برادرش حسین(ع) در برابر خدا صبر و استقامت نشان داده زینب وار عمل کنید و از شما خواهش می کنم که فقط از خدای بزرگ برایم طلب آمرزش کنید. و اما ای برادرخوبم از تو تنها خواهشی که دارم این است که در شهادت من کوچکترین قطره اشکی نریزی و کارهایی که در دوران زندگیت می کنی فقط برای رضای خدا و به نفع محرومین باشد و سعی کن به بابا و مامان بیشتر احترام بگذاری تا نبودن مرا در جمع خودشان کمتر احساس کنند. به امید پیروزی محرومین دنیا بر علیه ستمگران تاریخ. 61/4/23

دهم ارديبهشت 1338 ، در شهرستا ن رفسنجان به دنيا آمد. پدرش حبيب و مادرش طاهره نا م داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و ديپلم گرفت. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. بيست و سوم تير 1361 ، با سمت فرمانده دسته در شلمچه بر اثر اصابت تركش به پا و كتف، شهيد شد. مزار وي در گلزار شهدا ي زادگاهش واقع است. او را فرهاد نيز مي ناميدند.