علی اسلامی علی آبادی

بسم الله الرحمن الرحیم
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا  بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
مپندارید کسانی که در راه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه زنده اند و نزد خدای خویش روزی می خورند.
با سلام و درود تقدیم به پیشگاه والای بقیة الله الاعظم ارواحنا له الفدا و با عرض سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی و با سلام و درود به پیشگاه معظم شهیدان انقلاب اسلامی مخصوصا شهیدان عالی مقام جنگ تحمیلی و با عرض سلام حضور والدین مهربان و گرامی و همشیره های عزیز و یکایک اقوام و خویشان . وصیت نوشتن برای من از طرفی خنده آور و مضحک می باشد و از طرف دیگر این را برای خود یک وظیفه شرعی و لازم و ضروری دانستم. حالا من از این دنیای فانی و نابود شونده رخت بربسته ام و به دنیای ابدی و پابرجا قدم گذاشته ام. اقلا با این قلم شکسته و بی ارزش جواب آن همه سختیها، زحمتها و زجر ها که در به ثمر رسیدن من کرده اید بدهم. گرچه بسیار مشکل و کاری ناشدنی و غیرقابل تصور است و از گنجایش این برگه و از عهده این قلم بدر است ولی با همه این حرفها دل به این امید بسته ام که اقلا ذره ای از آن همه مهر و محبتها و زحمتهای شما که از من کرده اید یادآوری و به جا آورم. تازه اگر من هم آنقدر زنده می ماندم و از زنده ماندن سیر می شدم هرگز نمی توانستم ذره ای از آن حقی که شما پدر و مادر عزیزم بر گردن من داشتید ادا کم ولی امیدوارم و از خدا جدا می خواهم که خودش اجر و پاداش و نتیجه این زندگی که در به ثمر رسیدن من کرده اید بدهد. انشاالله.
اما پدر جان عزیز از این که نتوانستم با همین قدرت و نیرو که در بدن داشتم به شما کمک کنم و بدتر از آن نتوانستم آن ادب و احترامی که لایق شما پدر عزیز بود را در برابر شما بجا آورم از این بابت متاسفم.و شما مادر عزیز و مهربان من در مقابل شما شرمنده ام و واقعا مات و مبهوتم وقتی که به ان همه سختیها که شما برای من کشیده اید چرا بیخیال بودم و چرا در مقابل آن حقی که شما از من داشتید حتی ذره ای از آنها را بجای نیاوردم. واقعا از حالت عادی خارج می شوم و خود را در دنیایی از سختی و عذاب می بینم ولی متاسفانه دیگر هیچ کاری از عهده من ساخته نیست ولی با این مسئله امیدوارم که اگر شهادتم مورد قبول خداوند بزرگ قرار گرفت و شهادتم به حق بود در آن دنیا از خداوند بخواهم که جواب آن همه حقی که شما داشتید ادا کنم.
اما پدر جان  مادرجان راهی که من انتخاب کردم به اراده و و اندیشه خودم و به عنایت خداوند متعال بود و دیگر آن پیامها و صحبتهای گوهر بار رهبر انقلاب و مرجع تقلید بود که به جبهه قدم گذاشتم و به حقانیت آن ایمان داشتم که این راه را انتخاب کردم امیدوارم راهی که من در آن قدم گذاشته ام مورد رضای خداوند و حضرت ولی عصر(عج) و شما خانواده محترم قرار بگیرد. اما شما برادران و خواهران عزیز تنها خواستی که از شما دارم این است که ادامه دهنده خط این انقلاب و ولایت فقیه باشید و از خون پاک و به حق ریخته شده شهیدان انقلاب دفاع کنید و نگذرارید که لطمه ای به این خونهای مطهر بخورد و از خواهرانم می خواهم که همچنان با حجاب بوده اید از این به بعد تا آخر زندگی هم همینطور باشید و مداوم به یاد خدا باشید و از زندگی تقوی و پرهیزکاری را سرلوحه کارهایتان قرار دهید و امیدوارم که در زندگیتان موفق و پیروز باشید و اگر از دست من بدی و ناراحتی دیدید خواهش می کنم که با گذشت خود ببخشید. دیگر خواهشی که از شما دارم و آن را در قالب وصیت عرض می کنم این است که در دعاها و نمازهای جماعت و جمعه و غیره شرکت فعال داشته باشید و از خداوند متعال بخواهید که من بنده حقیر را ببخشد و اگر شهید شدم مورد رضای خدای بزرگ قرار بگیرد. دیگر اینکه اگر خداوند توفیق شهادت در راهش را به من عنایت کرد و اگر جسدم به دست شما رسید دوست دارم که در بهشت زهرای زرند دفنم کنید باز هم این اختیار خود شماهاست هر جا که خود سلاح دیدید همان عمل کنید.
در پایان از تمامی اقوام و خویشان مخصوصا عمو پدربزرگ مادربزرگ دایی ها و خاله ها و عمه ها التماس دعا دارم و همیشه در نمازهایتان من را دعا کنید که خداوند من را ببخشد و دعا به جان رهبر انقلاب هرگز یادتان نرود.
خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار

يكم‌مهر1344، در روستاي نعيم‌آباد از توابع شهرستان زرند به دنيا آمد. پدرش غلامرضا، كشاورز بود و مادرش طوبي‌ نام داشت. تا پايان مقطع متوسطه‌درس خواند وديپلم انساني‌گرفت. به عنوان‌بسيجي در جبهه حضور يافت. بيست‌‌وچهارم دي1365، در شلمچه بر اثر اصابت تركش خمپاره به سر، شهيد شد. مزار وي در گلزار شهداي زرند واقع است.