علی راوری

يكم ‌مهر 1350، در روستاي ‌اختيارآباد از توابع‌ شهرستان كرمان ديده به‌جهان گشود. پدرش غلامرضا، كشاورز بود و مادرش فاطمه (فوت 1358)‌ نام داشت. تا دوم ‌راهنمايي درس خواند، به ‌عنوان بسيجي ‌در جبهه‌ حضور يافت. بيست‌وهشتم ‌بهمن 1365، در فاو بر اثر اصابت تركش به سر، صورت و دست، شهيد شد. مزار وي در زادگاهش واقع است.
(شهدا هنر مر دا ن خدا ست)
به نام  الله پا سدار حر مت خون شهیدا ن وبه نام کسا نی  که با خو ن خود در خت اسلام را آبیاری کرده اند زند گینامه دانش آموز علی را و ری آغاز می کنم .
آری باید آمو خت  و پند گرفت زندگی  را از چنین فرزندانی همانند شهید علی راوری  و سایر شهدا چو ن که این شهید زندگی خود را از نه سالگی بدون داشتن مادر گذراند زندگی برایش خیلی سخت بود خانه برایش همانند یک زندان بود یک ماه برایش یکسال می گذشت و همیشه آرزو داشت که روزی بتواند به جبهه برود و خیلی علا قه به جبهه وجنگ داشت و عاشق جبهه و کربلا بود و دائم زیر لب زمزمه می کرد و می گفت (کر بلا عا شق د یدار تو ام           کمکم کن که خریدارتو ام )
تا که در کلاس دو م راهنمایی درس می خواند که مخفیانه برا ی جبهه ثبت نام کرد و  15 روز به آموزش  ر فت و پس از 15 رو ز به خانواده گفت که من می خواهم  به جبهه برو م اما پدرش نمی گذا شت وعلی گفت:؟؟؟
هنوز سن تو کم است و نمی توانی به جبهه بروی و همیشه موا ظب بو د که او فرار نکند تا که یک روز در اختیارآباد سه شهید را تشییع می کردند و او به تشییع جنازه رفت و از ان طر ف به پادگان کرمان رفت و پدرش صبح زود به دیدن او رفت و هر چه او را صدا کردند برابر نیامد و ساعت ده صبح در سال 65 بسیجیان ور زمندگان  را به سوی جبهه حرکت  دادند و بعد از سه چهار رو ز یک نامه برای خانواده فرستاد و پس از 45 روزشهید شد و به آرزوی دیر ینه خود رسید .