لطفعلی سپیده دم

بسم رب الشهدا
بنام پروردگار شهیدان تاریخ 60/9/10
وَأَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ
آیا کسی هست اسلام را یاری بکند.
اکنون که لازم گردید چند کلمه به عنوان وصیت نامه بنویسم سلام بر تو ای امام ای رهبر کبیر انقلاب. درود بر رزمندگان اسلام. سلام بر خانواده های شهدا سلام بر ملت شهیدپرور ایران سلام بر تو ای مادر مهربان و سلام به برادران گرامی و خواهرهای گرامی و سلام من به تمام اقوام اکنون که عازم جبهه هستم این سلام ناقابل خود را تقدیم می دارم. ای مادر و ای برادران گرامی اگر من شهید شدم و اگر جسد من آورده شد به گلزار شهدای گنجان محل زادگاهم به خاک مرا بسپارید و اگر جسد من را نیاوردند و من اگر اسارت رفتم شما را به خدا قسم برای من ناراحتی نکنید و هر شب جمعه می توانید قدری شیرینی برای من بچرخانید. در پایان سلام من به تمام مردم منطقه رابر و روستای گنجان سیه بنوئیه و تمام مردم ایران سلام من را برسانید تمام برادران سپاه و ارتش و بسیج را سلام برسانید. ای ملت ایران امام و روحانیون را تنها نگذارید ما طبق گفتار قرآن رفتیم و شما بازماندگان ماندید فریب این منافقان و کوردلان را نخورید.
ای خدا خودت آگهی هیچ جبر و مجبوری نیست من خودم به جبهه رفتم ای مردم ایران فردای قیامتی خواهد آمد همه در آن وعده خدا آن روز حساب خواهند آمد اکنون که عازم جبهه هستم این وصیت نامه را نوشتم وقت نداشتم.

پنجم ارديبهشت 1344، در روستاي سيه بنوئيه از توابع شهرستان بافت به دنيا آمد. پدرش جان‌الله (فوت 1350) و مادرش منيژه نام داشت. خواندن ‌و ‌نوشتن‌ را در مكتب فرا گرفت. دامدار بود، به‌ عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. بيست‌ و‌ هفتم دي 1360، در كرخه‌نور بر اثر اصابت تركش به سر و سينه، شهيد شد. مزار وي در روستاي گنجان تابعه شهرستان زادگاهش واقع است.