محمدعلی (اکبر) ایزدی

بسم الله الرحمن الرحیم
خلاصه ای از وصیت نامه شهید:
من راه خود را خوب شناختم و راهی غیر از اسلام و راهی بهتر از یاری کردن انقلاب راهی بهتر از دفاع از دستاوردهای انقلاب راهی بهتر از لبیک گفتن به رهبر کبیر انقلاب اسلامیمان و راهی بهتر از آزاد شدن از هواهای نفس و وابستگیهای دنیوی ندیدم. از شما عزیزان می خواهم که اگر خداوند مرا بخشید و قابل دانست که مرا هم ذره ای بس ناچیز از دریای بیکران یاران باوفای حسین(ع) و از امت رسول الله(ص) قرار دهد و انشاالله شهادت مرا طلبید و من هم با آغوش باز شهادت در راه معشوق را در بغل گرفتم و به سوی خدا رفتم البته اگر قابل بودم و لیاقت داشتم از شما استدعا دارم که برای من هیچ گریه نکنید که خدای ناکرده بهانه ای باشد برای دشمنان اسلام و شادی آنان. اگر ما کشته شدیم پیروزیم و اگر بکشیم باز هم پیروزیم در هر صورت پیروزی از آن ماست چون که ما بر حقیم و صدام ناحق و باطل و انشاالله که باطل را به درک می فرستیم البته با رهبری آگاهانه امام خمینی…

محمدعلی، بیست‌وپنجم خردادماه سال 1345 در شهر كرمان متولد شد. پدرش حسین، کشاورز بود و مادرش سکینه نام داشت. تحصیلات محمدعلی تا چهارم ابتدایی بود. پس از آن به کار بنایی مشغول شد. با آغاز جنگ تحمیلی به خاطر عشق و علاقه‌ی زیادی که به دفاع از اسلام و شهادت و جبهه داشت، شهر و دیار خود را رها کرد و راهی جبهه‌های نبرد شد و به‌عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت.
محمدعلی هفدهم مردادماه سال 1362 در مهران بر اثر اصابت تركش و قطع شدن سرش به شهادت رسید.