محمد دهقانی بشترودی

آنقدر به جبهه می روم و می جنگم تا شهید شوم*******
ای جوانان نکند که در رختخواب ذلت بمیرید که حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد. ای جوانان مبادا در غفلت بمیرید که علی در محراب عبادت شهید شد  و مبادا در حال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین در راه حسین (ع) و با هدف شهید شد. ای مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی توانید جواب زینب را بدهید که تحمل 72 شهید را نمود… همه مثل خاندان «وهب» جوانانتان را به جبهه های نبرد بفرستید و حتی جسد او را هم تحویل نگیرید، زیرا مادر وهب فرمود سری را که در راه خدا داده ام پس نمی گیرم.
برادران استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمانها برای تسکین دردهاست و همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید…

یکم فروردين 1336، در روستاي پشترود از توابع شهرستان بم به دنيا آمد. پدرش نعمت الله و مادرش معصومه نام داشت. تا پايان دوره راهنمايي درس خواند. كارمند بود. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. بيست و یکم خرداد 1363 ، با سمت امدادگر در چنانه دچار سانحه رانندگي شد و به شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.