محمد شجاعی باغینی

دهم‌ شهريور 1346، در شهر ‌باغين ‌از توابع شهرستان كرمان ‌متولد شد. ‌پدرش ‌اسدالله، كشاورز بود و مادرش ايران نام داشت. تا دوم ‌راهنمايي ‌درس خواند، به عنوان سرباز ارتش به جبهه اعزام شد. بيست و سوم مرداد 1366، در حاج عمران عراق بر اثر اصابت تركش به سر، مجروح شد و سه روز بعد، بيست‌ و ششم مرداد 1366، در بيمارستان امام خميني تبريز بر اثر عوارض ناشي از آن به شهادت رسید. مزار وي در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

شهید در یک خانواده کشاورز و پاکدل در روستای باغین پا به عرصه وجود گذاشت و از همان لحظه تولد بنای گریه و زاری بیش از حد معمول را گذاشت و بی قراری و بی تابی  را در حد اعلای خود رسانید مثل اینکه رو ح بزرگ او از همان بدو تولد برای ر سیدن به بهبو د قرار و توان خود را ازدست داده بود و برای وصل به معشوق بی تابی میکرد و خلاصه دوران کود کی را در دامن طبیعت و هوای آزاد و بوستان روستا گذرانید و همین امر در آزادگی و روح بلند وی اثر زیادی  گذاشت بطوری که وقتی وارد دبستان شد و با هم سن و سالهای خود در راه تحصیل و کسب علم و دانش پا نهاد رو ح سرکش او با محیط بسته دبستان موافق نبود و همیشه معلمین او از هوش وافر و شیطنت های او حکایتها داشتند تا اینکه دوران دبستان را به پایان رسا ند و پابه دور ه راهنمایی تحصیل نهاد و در سال سوم راهنما یی بود که سپیده دم انقلاب ملت بزرگ ایران  واسلامی به ر هبری قائمه اعظم امام خمینی از افق روشن نمایان گردید و محمد نیز به همراه این ر وشنا یی راه خود را پیدا کرد و به صف انقلابیون پیوست و در این راه در حد توان خود تلاشی سخت و پیگیر داشت تا اینکه انقلاب پیروز شد و ایشان با سایر همفکران خود شبها در خیابان وکو چه های باغین به گشت زنی پرداخت تا اینکه پس از مدتی قصد هجرت نمود و از روستای به شهر عزیمت و در کارگاه مکانیکی آقای حسین پیشگویی مشغو ل به کار شد و در مد تی کوتاه بواسطه علاقه وافری که بکار مکانیکی داشت گویی سبقت را از سایر شاگردان کارگاه ربود و مسئولیت کارگاه کلا ” ازسوی استاد قدرشناس به او سپرده شد و در اندک  زمانی  کوتاه در کار استاد گردید و تمام امور کارگاه را رهبری می کرد تا اینکه در تاریخ پانزدهم اردیبهشت ماه 65 جهت انجام خدمت سربازی و پیوستن به سایر سنگرنشینان قوای اسلام در پادگان 05کرمان مشغو ل فرا گرفتن دوره آموزشی و فنون جنگی شد و سه ماه بعد عازم جبهه های غرب گردید و بیش از یکسال در مناطق جنگی با دشمنان بعثی به نبردی سخت وبی امان پردا خت  و بر اساس دفتر خاطراتش و آزاد در استناد گفته سایر همرزمانش سخت کوشا بود در جبهه ها سرافراز و نزد فرمانده هانش سربازی نمونه بود که زبانزد خاص و عام بو د .
تا اینکه درساعت 7بعد ازظهر مورخه بیست و دو م مرداد ماه شصت و شش در جبهه غرب به دست بعثیون بی مقدار به درجه ر فیع شهادت نائل گشت  و به آرزوی دیرینه خود که از بدو تولد مشتاقانه دنبال او بود رسید و به سوی معبود پر گشود و به سرای باقی شتافت .
روح بلندش شاد و راهش پر رهرو باد.