کرم اسماعیل پور

بسم الله الرحمن الرحیم
ومَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا
شما را چه شده که در راه خدا برای رهایی مستضعفین از مرد و زن و بچه ها مبارزه نمی کنید آن کسانی که می گویند خدایا ما را از چنگال زورگویان رها کن.
با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران و امام امت و شهدای گلگون کفن از هابیل تا عصر امروز و به یاد شهدای دشت کربلا و به یاری خداوند سبحان و به نام او و به یاد او می رویم تا فرمان او را که می فرماید یا ایها الذین امنو جاهدو به اموالهم و انفسهم را لبیک گویم و اگر خدا توفیقی بدهد برای رهایی مستضعفین نبرد کنم. خانواده گرامی من وصیت می کنم پس از مرگ من گریه نکنید و شاد باشید اگر کسی از اقوام و خویشان جشنی داشت که بواسطه شهادت من از برگزاری آن صرف نظر کند من او را نمی بخشم پس از شهادت من خوشحالی کنید به علی توصیه می کنم که علی جان تو ادامه دهنده راه شهدا باش و سعی کن در همه حال پروردگار سبحان را ستایش کنی مادر جان برای امام دعا کنید زیرا اگر او نبود اسلام اکنون محو شده بود و دیگر عرضی نیست جز سلامتی شما.

نهم‌ مرداد 1345، در شهرستان‌بردسير چشم به جهان گشود. پدرش قاسمعلي، كاسب بود و مادرش نصرت نام داشت. تا اول متوسطه درس خواند، به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. يازدهم ‌خرداد 1361، در فرسيه بر اثر اصابت تركش به شكم، شهيد شد. پيكر وي در زادگاهش به خاك سپرده شد