حسین رسولی فریدونی

بسم الله الرحمن الرحیم
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
با درود به پیشگاه مقدس ولی عصر(عج) و نایب برحقش خمینی کبیر چند جمله ای را به عنوان وصیت نامه معروض می دارم:
خدایا تو شاهد باش که به خاطر تو و رضای تو از این دنیا بریدم و راه خود را انتخاب کردم. آمدم که این بار با خون خود دشت خوزستان را رنگین تر کنم. آمده ام که به ندای حسین زمان امام عزیزمان خمینی کبیر لبیک گفته باشم. بله ای برادران ما راه خودمان را با آگاهی هر چه بیشتر انتخاب کردیم و آن شما هستید که باید راه شهیدان را ادامه دهید فقط شعار ندهید شعارهایتان همراه با عمل و آن هم عمل مخلصانه و صادقانه به خاطر خدا باشد. همیشه دعا بخوانید. دعای کمیل را هر چه باشکوهتر بجا بیاورید. سنگر نماز جمعه را خالی نگذارید تا می توانید نمازهایتان را به جماعت بخوانید. اکنون من میگویم حسین جان اگر در آن فضای داغ و خونین جز عده ای معدود کسی تو را یاری نکرد و ندای تو را لبیک نگفت ما پیروانت در فضای گرم و خونین ایران زمین دست مردانگی مشت کرده و به ندای غریبیت لبیک می گوییم.
ما باید از رهبر عزیزمان امام خمینی تشکر کنیم که ما را از منجلاب فساد نجات داد و هدایتمان نموده و لازم نیست کسی از ما تشکر کند چرا که جنگیدن وظیفه شرعی می باشد. خداوند انشاالله که سایه رهبر عزیزمان را از سر این ملت کوتاه نکند و تا انقلاب مهدی(عج) او را نگه دارد. آمین.
در آخر وصیت می کنم که از روحانیت پشتیبانی کنید.
 

بيست‌و يكم مرداد 1313، در شهر پاريز از توابع ‌شهرستان سيرجان زاده شد. پدرش ديدارقلي (فوت1354) دامدار بود و مادرش‌ زهرا (فوت1314) نام ‌داشت. در حد ابتدايي ‌درس خواند. سال 1343، ازدواج‌ كرد و صاحب سه پسر و دو دختر شد. پاسدار بود، هشتم مرداد 1362، در مهران توسط نيروهاي عراقي شهيد شد. تاكنون اثري از پيكرش به دست نيامده است. مزار ياد بودي وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.