عبدالعلی رحیمی نژاد

بسم الله الرحمن الرحیم
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
وصیت نامه رحیمی نژاد عبدالعلی
هر انسان روزی متولد می شود و روزی هم می میرد اما مرگ همه افراد بشر مثل هم نیست و ممکن است بعضی ها در راه شیطان و غیرخدایی بمیرند و بعضی ها در راه خدا پس شهادت بهترین مرگ در راه خداست و پس اینجا که می بینم و می دانم که روزی می میرم پس خود به استقبال مرگ می روم.
پدر و مادر عزیزم شما در نزد من بهترین و عزیزترین افراد بودید ولی از شما عزیزتر و بهتر خدای یکتا است که ما را هستی بخشید و آفرید و من امانتی بودم در نزد شما و شما لیاقت پیدا کردید که این امانت را به نحو احسن به خدای بزرگ تقدیم کنید.
انا لله و انا الیه راجعون بله ما از خداییم و بازگشتمان به سوی اوست. پدر و مادر من در حالی که وصیت نامه خود را می نویسم می خواهم در راهی آگاهانه قدم بر دارم که راه حسین بن علی(ع) است. پدر و مادرم از من بپذیر که من دلباخته تنها معبودی هستم که ما را هستی بخشید. پدر و مادرم برادران و خواهرانم از شما خواهش می کنم که امام را فراموش نکنید و خدا را فراموش نکنید و تنها با یاد او زندگی کنید و برای من هیچ ناراحتی نکنید. مادرجان می دانم تو آرزو داشتی مرا به دست خود داماد کنی و نقل بر سرم بریزی اما آن هدفم یعنی شهادت نگذاشت که تو آرزوی خود را برآورده کنی و آرزوی من همین است که به شهادت برسم و روز عروسی من روز شهادتم است که در سنگر شهید شوم و رگبار گلوله ها بر سرم می ریزد. پدر و مادرم شما زحمات زیادی برای من کشیدید ولی هدفم همان شهادت، نگذاشت که زنده بمانم و در پیری یاورتان باشم. پدر و مادرم از شما خواهش می کنم که اگر هر بدی به شما کردم مرا ببخشید. خواهر و برادرانم از شما هم می خواهم که اگرچه من برادر خوبی برای شما نبودم اما از شما می خواهم که مرا ببخشید و حلالیت می طلبم.
پیام من به خواهرانم که از آنها می خواهم که حجاب خود را کاملا رعایت کرده و پیام مرا همانند زینب به مردم برسانند و بگویند که این اسلام و انقلاب با ریخته شدن خون شهیدان بیشتر اوج می گیرد و به پیروزی می رسد. از پدر و مادرم می خواهم که برادرم یاسر را چنان او را تربیت کنند که همانند یاسر در زمان پیغمبر بشود و در راه خدا با دشمنان اسلام بجنگد. در آخر از پدر و مادر و از دوستان و اقوام می خواهم که در هر شب جمعه بر سر مزارم گرد هم بیایند و دعای کمیل و فاتحه بخوانند و از ملت شهیدپرور می خواهم که امام را فراموش نکنند و به یاد جبهه ها هم باشند. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته. 65/10/13

يكم تير 1345، در روستاي گوغر از توابع شهرستان بافت زاده شد. پدرش ‌امامعلي، كشاورز بود و مادرش فاطمه نام‌ داشت. خواندن‌ و‌ نوشتن ‌را مي‌دانست. به عنوان پاسدار در جبهه حضور يافت. پانزدهم اسفند 1365، در شلمچه بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. پیکر وي مد تها در منطقه بر جا ماند و سال 1376 پس از تفحص، در گلزار شهداي روستاي اميرآباد تابعه شهرستان زادگاهش به خاك سپرده شد.