علی پورشفیعی

بسم الله الرحمن الرحیم
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيانٌ مَرصوصٌ بدرستیکه خداوند دوست می دارد کسانیکه در راهش چون دژهای استوار پیکار می کنند.
معبودم الله، مکتبم اسلام، کتابم قرآن، حزبم حزب الله، رهبرم روح الله. خداوند را سپاس می گویم که مرا در این برهه از زمان بدنیا آورد و به من توانایی داد تا در صف بندگان الله قرار گیرم. خمینی را درود می فرستم او را از صمیم قلب دوست می دارم زیرا مرا آنچنان رهبری نمود تا به محبوبم الله رسیدم. اکنون باز یوم الله دیگری است که حماسه عاشورای 60 هجری تکرار شده است. حسین زمان ما خمینی ندای هل من ناصر ینصرنی سر داده است اینک ما می گوییم حسین جان اگر در آن فضای داغ و خونین کربلا جز عده ای محدود کسی تو را یاری نکرد و ندای تو را لبیک نگفت. ما پیروانت در فضای گرم و خونین ایران‌زمین دست مردانگی مشت کرده و به ندای غریبت لبیک می گوییم. . دوستان و عزیزانم من راهی را رفتم که حسین(ع) رفت. جان دادم که جانان بماند. از شما می خواهم که راهم را ادامه دهید و نگذارید تفنگم بر زمین بماند سعی کنید که خود را اول تزکیه و بعد علم بیاموزید زیرا تزکیه بر تعلیم مقدم است. با انجمن اسلامی همکاری فعالانه داشته باشید و این سخن برادر شهید رجائی را فراموش نکنید (نفی انجمنهای اسلامی مساوی است با نفی جمهوری اسلامی). والسلام علی من اتبع الهدی.

نهم ‌فروردين 1343، در شهرستان رفسنجان متولد شد. پدرش يدالله، كشاورز بود و مادرش بي‌بي‌جان نام داشت. تا چهارم ابتدايي درس خواند. پاسدار بود، شانزدهم مرداد 1362، در مهران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت تركش به سر و قطع پا، شهيد شد. پيكر وي در قاسم‌آباد زادگاهش به خاك سپرده شد.