محسن سلیمانیان

بسم الله الرحمن الرحیم
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا مَن يَرتَدَّ مِنكُم عَن دينِهِ فَسَوفَ يَأتِي اللَّهُ بِقَومٍ يُحِبُّهُم وَيُحِبّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الكافِرينَ يُجاهِدونَ في سَبيلِ اللَّهِ وَلا يَخافونَ لَومَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضلُ اللَّهِ يُؤتيهِ مَن يَشاءُ وَاللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ
ای گروهی که ایمان آورده اید هر که از شما از دین خود مرتد شود بزودی خدا قومی را که بسیار دوست دارد و آنها را نیز خدا دوست دارد و نسبت به مومنان سرافکنده و فروتن و به کافران سرافراز و مقتدر شوند (مانند علی و شبعیان) بنصرت اسلام بر می انگیزد که در راه خدا جهاد کنند و در راه دین از نکوهش و ملامت احدی باک ندارند این است فضل خدا هر که را بخواهد عطا کند و خدا را رحمت وسیع نامنتهاست و به احوال هر که استحقاق آنرا دارد داناست.
با درود بر امام زمان و نایب برحقش امام خمینی و درود بر خانواده های شهیدان. بنده حقیر خداوند تبارک و تعالی را سپاس می گذارم که توانستم به ندای رهبر کبیر انقلاب لبیک گفته و به جبهه های حق علیه باطل قدم بگذارم و امیدوارم بتوانم با این قدمها که در این راه می گذارم به کشور و میهن عزیز خود کمکی ناچیز کرده باشم و با ریختن خون خود قسمتی از درخت سرسبز اسلام را آبیاری می کنم و اگر خداوند تبارک و تعالی این سعادت بزرگ را نصیب بنده کرد از خانواده معظم و بزرگوار خویش که سالها جز رنج و مزاحمت کار دیگری برای آنها نکرده ام می خواهم که در مرگ من صبر را پیشه خویش سازند و نگذارند خون شهیدان پایمال شود و حضور خود را در صحنه بیشتر از پیش نشان دهند که خداوند عزیز و بزرگوار است و از مادرم که سالها رنج من را خورده و زحمات زیادی در بزرگ کردن من متحمل شده است تشکر می کنم و از او می خواهم که مانند سایر مادرانی که فرزندان خود را در این راه مقدس از دست داده اند و با الهام از حضرت زینب(س) که الگوی صبر می باشد صبر را پیشه خویش سازید و از نبودن من هیچگونه نگرانی نداشته باشید و افتخار کنید که فرزندی داشته اید تا در راه خدا کشته شود و همچنین پدر گرامی شما که خوب از این مسائل آگاهی دارید و سفارشی احتیاج نیست بکنم صبر کنید. از مردم مبارز ایران و مادران عزیز ایرانی استدعا دارم که فرزندان خود را به جبهه های نور علیه ظلمت بفرستند که فردا دیر است و امام عزیز را فراموش نکنید و به نماز جمعه و جماعت که ستون دین می باشد بروید و فعالیت خویش را در صحنه بیشتر از پیش بکنید و ای خانواده های شهیدان یقین بدانید که تا یک فرزند ایرانی باشد نمی گذارد خون فرزندان شما پایمال شود و ما تا اخرین نفس در مقابل دشمن سفاک و غدار می ایستیم و یا می کشیم و یا کشته می شویم که در هر دو حال ما پیروزیم.
مانند سرور و سالار شهیدان حسین(ع) که با ریختن خون خود درس شهادت را به ما آموخت و ما با الهام گرفتن از خون سالار شهیدان نمی گذاریم شمشیر حسین(ع)  و یارانش در زمین کربلا روی زمین بیفتد . خدایا تو خوب از قلب و نیت هر کس اطلاع دارید و از تو می خواهیم که تا مرا را در این دنیا آمرزش نکرده ای از این دنیا مبر که می ترسم عذاب تو در آن دنیا (آخرت) دامن گیرمان شود و نتوانیم از این آتش سوزنده خلاصی یابم.خدایا تمام گناهانم را در این دنیا ببخش و سپس جان حقیر را که هیچگونه قابلی ندارد بگیر. به قول شاعر
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک /  چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم
ای خوش آنروز که پرواز کنم تا بر دوست / به هوای سر کویش پر و بالی بزنم
من از دوستان و هم شاگردان عزیز که جز ناراحتی برای آنها چیزی نبودم معذرت می خواهم و از هم شاگردان عزیز می خواهم که در سنگر مدرسه با جدیت تمام کار کنند که این کشور احتیاج به آنها دارد و از تمام اقوام و برادران و خواهران و تمام خویشان معذرت می خواهم که نتوانستم برای آنها فردی مفید باشم و از نظر شخصی هر چیز که دارم به پدر و مادرم تعلق می گیرد و شاید بنده از روزه ها و نمازهایم قضا شده باشد که اگر امکان داشت می بایست جبران شود. یک ماه روزه یک ماه نماز . والسلام.

يكم شهريور 1344، در روستاي راويز از توابع شهرستان رفسنجان چشم به جهان گشود. پدرش عباس، كشاورز بود و مادرش ام‌السلمه نام داشت. تا پايان ‌مقطع متوسطه تحصيل‌كرد و ديپلم اقتصاد گرفت، به ‌عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. يكم‌ تير 1366، در ماووت عراق بر اثر اصابت تركش به سر و سينه، شهيد شد. پيكر وي در روستای برز راويز تابعه شهرستان زادگاهش به خاك سپرده شد.