علی دستجردی

بسم رب الشهداء

وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ
هرگز مپیندارید آنان که در راه خداوند کشته می شوند، مردگانند بلکه زنده اند در نزد پروردگارشان روزی می خورند.

من به یگانگی خداوند و پیامبری حضرت رسول و به امامت 12 امام شهادت می دهم و راضی بدانیم که دین اسلام باشد.
و خونم به پای آن ریخته شود. خدایا به من قدرتی بده که تا دم مرگ بر این حرف استوار باشم و آن لحظه آخر این سخنان را بر زبانم جاری کن. با سلام درود خدمت آقایم امام زمان (ع) و نایب برحقش امام خمینی و تمامی شهدا، وصیت نامه ای می نویسم که یادگاری برای پدرم و دوستانم باشد. البته تمامی این سخنان را در وصیت نامه دیگر شهدا می توانید پیدا کنید و صحبت من تأکیدی بر حرف آنهاست اول مهم تر از هر چیز دعا به جان امام است که تنها حامی خون شهیدان است هم اکنون من از دنیا رفته ام و دست من از دنیا کوتاه شده است و الان احتیاج شدیدی به این موضوع دارم که شما مرا حلال کنید. اول پدرم چون که مادرم به رحمت الهی رفته است. شما خیلی زحمت مرا کشیدید و من خیلی شما را اذیت کرده ام هم اکنون تا شما مرا نبخشید خدا مرا نمی بخشد و از خداوند طلب مغفرت کنید و همواره دعا کنید که خداوند مرا بعنوان شهید بپذیرد از بقیه نیز برایم طلب مغفرت کنید.
وصیت می کنم به دوستان، قومان خویشان که جبهه ها را خالی نگذارید . نگذارید اسلحه ما شهیدان روی خاک خون بیفتد.
وصیتی دیگر دارم:
چون اگر قابل شهادت داریم البته که قابل این سعادت نیست اگر شد مزار مرا همراه مزار شهید عزیز اسلام دستجردی به خاک بسپارید. 1366/2/22

يكم‌ تير 1347، در روستاي دستجرد از توابع شهرستان قلعه‌گنج به دنيا آمد. پدرش رضا، كارگر، بود و مادرش آويشن نام داشت. تا پايان مقطع ابتدايي درس خواند. كشاورز بود، به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. سوم تير 1366، در ماووت عراق بر اثر اصابت تركش به‌شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.