محمود حاجی زاده حسین آباد

بسمه تعالی
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
شکر خدای بزرگ را که به من شعوری عنایت کرده تا راه حق را تشخیص بدهم و سپاسگزارم که به من قدرتی عطا فرموده تا در این راه گام بردارم. سلام بر رهبر عزیز و بر تمام کسانی که تقوا را پیشه کرده اند و فقط برای خدا قدم بر می دارند و روز و شب همانا شیر خروشانند و شبها عابدانی بیدار. پدر و مادرم اگر توفیق شهادت یافتم برایم گریه نکنید و از خدای تبارک و تعالی طلب عفو برایم بکنید چون هر قطره اشک شما مانند سوزنی است بر کف پای من برای امام و رزمندگان اسلام دعا کنید.
و ای کسانی که بر مزارم گرد می آیید نگذارید خون شهیدان پایمال شود که روز قیامت مسئول می باشید آنروز خیلی سخت است و ای کسانی که از من ناراضی هستید از شما خواهشی دارم من را بهل کنید. والسلام. خداحافظ. دیدار ما کربلای عزیز. 62/11/27

يكم ‌فروردين 1340، در روستاي رشك سفلي از توابع شهرستان زرند زاده شد. پدرش علي و مادرش نبات نام داشت. خواندن و نوشتن را از طريق نهضت سواد آموزي آموخت. سال 1362، ازدواج كرد و صاحب ‌يك دختر شد. آهنگر و جوشكار بود، به‌ عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. بيست ‌و ‌يكم اسفند ‌1363، در شرق رود ‌دجله به شهادت رسید. پيكر وي مدت‌ها در منطقه برجا ماند و پس از تفحص سال 1376، در زادگاهش به خاك سپرده شد.