هادی پور شکیب

او یازدهم مهرماه سال 1366 در منطقه فاو بر اثر اصابت تركش به شهادت رسید.

فرازی از وصیت‌نامه شهید هادی پورشکیب:

بسم الله الرحمن الرحیم

مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ ینْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا
قرآن کریم – احزاب-33
امروز که این کاغذ را می‌نویسم در فکر این هستم که چگونه می‌توانم به اسلام، امام و کشورم خدمت کنم. این فکر به زبان آسان ولی در عمل بسیار سخت است. زیرا گذشتن از این دنیا بسیار کار سختی است.
من نیز تاکنون که به سن 23 سالگی رسیده‌ام، حتی نتوانسته‌ام یک‌روز پدر و مادر و خانواده‌ام از من راضی باشند. شاید در این محلِ آتش و خون، در میان دوستان و برادران باایمانم بتوانم با شهادتم در راه دین مقدس اسلام و آب و خاک کشور عزیزم ایران، راهی برای استقلال نسل آینده کشور بگشایم.
من در حقیقت به پدرم و مادرم عشق می‌وزم و آن‌ها را دوست می‌دارم، از اعمالم پشیمانم و از این‌که نتوانسته‌ام به آن‌ها کمک کنم، پشیمانم.
اگر در این محل به شهادت رسیدم، امیدوارم بتوانم در روز قیامت شفیع خانواده‌ام بشوم. زیرا من به امام حسین عشق می‌ورزم و در راه دین او جهاد می‌کنم و امیدم به اوست تا در روز قیامت او نیز شفیع من بشود و من جلو دیدگان مردم شرمنده نباشم.
خدا را شکر می‌کنم که این سعادت نصیبم شده است تا بتوانم مدت کمی در جبهه در کنار رزمندگان اسلام باشم. اکنون که از این‌جا به کربلای حسین نزدیکم، هر لحظه امام حسین را یاد می‌کنم و هر لحظه طلب آمرزش و مغفرت برای خودم و همۀ مسلمین را می‌نمایم.
به امید پیروزی رزمندگان اسلام بر استکبار جهانی و پایان جنگ تحمیلی
و برقراری حکومت عدل اسلام در پناه امام مهدی (عج)

هادی، دهم شهریورماه سال 1347 در شهر مرند به دنیا آمد. پدرش مهدی، ارتشی بود و مادرش صدیقه نام داشت. هادی تا سوم متوسطه درس خواند و با توجه به اوضاع جنگی کشور، رفتن به جبهه را بر ماندن پشت نیمکت مدرسه ترجیح داد و پس از گذراندن آموزش‌های نظامی به‌عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. او یازدهم مهرماه سال 1366 در منطقه فاو بر اثر اصابت تركش به شهادت رسید.