عباس دهقان مراد آبادی

يكم فروردين 1350، در شهرستان فهرج از توابع شهرستان بم چشم به جهان گشود. پدرش اصغر، كشاورز بود و مادرش كلثوم نام داشت. تا پايان مقطع ابتدايي درس خواند. سال 1367، ازدواج ‌كرد. با نيروي انتظامي همكاري داشت. بيست‌و‌‌يكم فروردين 1374، در بندنساء بم هنگام درگيري با اشرار به شهادت رسيد. مزار وي درگلزار شهداي روستای ‌گنبكي تابعه شهرستان بم واقع است.

وی در روستای دلیخانی که یکی از روستاهای شهرستان بم است دیده به جهان گشود و بعد از مدتی نسبتا کوتاه به روستای حسن آباد گنبکی نقل مکان کردند و این شهید بزرگوار از 6 سالگی به مدرسه بیت المقدس گنبکی رفت و شروع به آموختن علم و سواد نمود و تحصیلات خود را تا کلاس پنجم در مدرسه مذکور ادامه داد ولی از آنجا که در یک خانواده در روستای کم درآمد متولد شده بود به ناچار ترک تحصیل نمود و همراه و همگام با خانواده اش مشغول به کارهای کشاورزی شد تا بتواند کمکی به خانواده کم درآمد و صادق خود بکند و وی نیز یکی از اعضای فعال پایگاه مقاومت بسیج گنبکی بود و همواره با این نیروها همکاری می نمود و اخلاق و رفتار وی زبانزد عام و خاص بود و همیشه همکاری صمیمانه با اولیا خود داشت و با همسایگان مهربان بودودر سال 1367 در پاسخ به ندای فطرت ازدواج نمود و تشکیل خانواده داد و یکسال بعد از ازدواج یعنی در سال 1368 با توجه به اینکه ازدواج نموده بود و بنا به احساس مسئولیتی که داشت اعزام به خدمت سربازی در سپاه پاسداران شد و در طول خدمت خود پاسداری شایسته و منظم شناخته شد و در سال 1371 خدمت خود را به پایان رساندو به آغوش گرم خانواده بازگشت و سپس در همکاری با نیروی انتظامی و دفاع از ارزشهای  موجود یکی از اعضاء پایگاه عشایری گنبکی شروع به فعالیت نمود که این پایگاه ها وابسته به قرارگاه طرح امنیتی بودند و در آنجا صادقانه به وظیفه خود عمل نمود و در یک ماموریت در روز 1374/1/21 به دست اشرار بیرحمانه با همراهان خویش که 14 نفربودند در کوههای بندنسا به شهادت رسیدند که روحشان شاد و یادشان گرامی باد و شمع وجود برادر عباس دهقان مراد آبادی  بعد از 24 سال روشنایی و فروزندگی به دست پلیدان و ناپاکان خاموش شد و به دیدار پروردگار خود شتافت تا از نعمتهای ابدی انجا برخوردار گردد. این شهید بزرگوار در طول حیات خویش نیز همیشه با پروردگار خود مانوس بود و نماز و روزه و قرائت قرآن کریم جز برنامه های روزانه زندگی او بود و دیگران را نیز همیشه به عبادت و نماز و روزه وانس با قرآن تشویق می نمود.