حسین بمانی گلنا آبادی

به نام خداوند بخشنده مهربان

به نام الله پاسدار حرمت خون شهدا و سلام بر مهدي موعود و درود بر نايب بر حقش امام خميني و سلام بر شهداي صدر اسلام تاكنون و سلام بر ملت شهيد پرور ايران و سلام و درود بر اين ملت كه از كمكهاي خود دريغ نمي‌كنند
پس آنانكه از وطن خود هجرت نمودند و از ديار خويش بيرون شده و در راه خدا رنج كشيدند و جهاد كرده و كشته شدند همانا بديهاي آنانرا ( در پرده لطف خود ) بپوشانيم و آنها را به بهشتهايي در آوريم كهزير درختانش نهرها جاري است اين پاداشي است از جانب خدا و نزد خداست پاداش نيكو
در اين برهه از زمان كه كفار و جهانخواران شرق و غرب به مقابله با اسلام  و نظام اسلامي شتافتند ما نيز بايد به اين وظيفه و فريضه اسلامي عمل كنيم و به مقابله با كفار برويم و امانتي كه نزد ماست نيز اداء نمائيم و اما پيام من به ملت ايران اين است كه راه امام كبيرمان خميني آن اسطوره مقاومت و فصيلت را ادامه دهند و منتظر فرمان امام در هر كار و امري باشند و هميشه در صحنه حاضر باند تا با ياري الله و رهبري امام مان انقلاب را به سر منزل مقصود برسانيم  اي خداي بزرگ اين مخلوق درمانده و ضعيف تو حال كه بسوي تو آمده او را از درگاهت مران گناهانش را بيامرز و از درگاهت نا اميدش مگردان اي خداي من بسيار در تلاش بوده‌ام تا به راه تو باشم و براي تو بنده‌اي مخلص باشم و هر چند كه لطف تو شامل حالم بوده ولي شرمنده و سرافنكنده‌ام و اميد بخشش دارم  خداوندا به محمد و به خمينی ات سوگند كه گرانبها تر از خونم متاعي ندارم كه بدهم و اينكه اين خون من و اين هم جان  بي مقدار من تقديم به  به روح تو خميني كبير .
مادر عزيزم مرا ببخشيد واز من راضي باشيد تا خدا هماز من خوشنود گردد و مرا بيامرزد خيلي دلم مي‌خواهد كه پدرم زنده بوداما برايماشك نمي‌ريخت و مانند پدر شهداي بخاك وخون خفتهدر بين پدرها سرش را بالا مي‌گرفت مادر عزيزم و خواهرانمو برادرانم وقوم خويشانم از شما مي‌خواهم بعد از شهادت من گريه نكنيد مانند امام عزيزمان كه در شهادت پسرش گريه نكرد و از شما مي‌خواهم اگر بد و خوبي ديديد از من  مرا ببخشين.
همسرم مرا ببخشيد و از من راضي باشيد و براي من گريه نكنيد و لباس عزا نپوشيد و فرزندانم را آنطور كه خدا و پيامبر خدا و ائمه اطهار سفار كرده اند تربيت كنيد تربيتي كه علي (ع) به حسن(ع) و حسين(ع) و فاطمه(س) به زينب(س) نمود .
ودر آخر عرضم اين است كه از كساني كه به ما حقي دارند واز ما رنجي برده اند و از ما ناراحتي دارند مي‌خواهم عفو كنند تا خداوند راضي و خوشنود شود كه كسانيكه طلبي و حسابي هم از ما دارند از اينجانب محمد بماني وصي من بگيرند.
خدايا تو را به حق زهرا رزمندگان ما را پيروزشان بفرما  الهي آمين

پنجم‌مهر 1329، در روستاي‌ كشكوئيه از توابع‌ شهرستان رفسنجان زاده شد. پدرش ‌علي(فوت 1344)، كشاورز بود و مادرش بي‌بي نام داشت. تا چهارم ابتدايي درس خواند. سال 1353، ازدواج كرد و صاحب چهار پسر و يك دختر شد. پاسدار بود، سوم آبان 1362، در مريوان توسط نیروهای عراقی بر اثر موج انفجار به شهادت رسيد. مزار وي در زادگاهش واقع است. برادرش عباس نيز شهيد شد.