اکبر حسن پورخانوکی

بسم الله الرحمن الرحيم و بسم الرب الشهداء والصديقين

ولا تحسبن الذين قتلو فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون

هرگز گمان نكنيد كسانى كه درراه خدا كشته شده اند مرده اند بلكه زنده اند ودرنزد خدايشان روزى دارند .
بار خدايا اين قطره خون ناچيز و جان ناقابل مرا در راه گسترش اسلام از حقير بپذير  واگر جان من اين ارزش را دارد كه براى اسلام فدا شود و اسلام پيش برود  صد بار به من جان بده تا مبارزه كنم وشهيد بشوم .

شما دوستان وخويشان را سفارش مى كنم كه جز راه خدا نرويد ودائما گوش به فرمان امام خمينى عزيز باشيد

واما پدر ومادر عزيزم شما همگى زحمت كشيده ايد واميدوارم در آخرت اجرتان را بگیرید. پدر ومادر بزرگوارم اميدوارم از من راضى باشيد.شما پدر ومادر عزيزم وخصوصا برادر بزرگوار حسين گريه براى من نكنيد و ناراحت نياشيد وافتخار كنيد كه فرزندى در راه خدا داده ايد چون در پيش خدا خون چنين فرزندانى گم نخواهد شد.
دوستان وخويشان دو جبهه وجنگ داريم يك :جبهه حسين (ع ) دو : جبهه يزيد

اگر مى خواهيد در آخرت سرافراز شويد در نزد خداى متعال به جبهه حسينى بپيونديد.سلام ودرود بر تمام قومان وخويشان وآشنايان گراميم كه براى من مانند برادر بوديد.تمام شما كه مى خواهم كه بعد از شهادت من به پدر ومادر وخواهر وبرادر من تبريك بگوييد نه تسليت وبراى آنها از در گاه ايزد متعال طلب صبر كنيد آرزوهاى من شناخت اسلام ،شناساندن اسلام ، به جامعه ها وپاسدارى از ؟؟؟اسلامى ايران است .وآخرين وصيت من اين است اى پدر ومادر :

مرا در گلستان شهيدان در خانوك قهرمان پرور دفن كنيد در نزديكى خانه خاله ربابه

خدايا خدايا تا انقلاب مهدى ترا به جان مهدى خمينى را نگهدار

خداحافظ اى پدر ومادر واى خواهر وبرادر عزيزم .. آرزوى بخشش ..

در مسلخ عشق جز نكو را نكشند              روبه صفتان زشت خو را نكشند

مورخه 60/9/14

چهارم مرداد 1344، در روستای خانوک از توابع شهرستان زرند به‌دنیا آمد. پدرش محمد، کشاورز بود و مادرش حیات نام داشت. تا پايان مقطع راهنمایی درس‌خواند، به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. سیزدهم دی1360، با سمت بيسيم‌چي در کرخه نور بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.