محمود سلیمانی ده دیوان

سلام پدر و مادر عزیزم امیدورام که حال شما و احمد و قاسم و حمید و فاطمه خوب باشد.
پس از عرض سلام سلامتی امیدورام که حالتان خوب باشد میدانم پدر مادر مهربانم از جدایی من ناراحتی ولی این جدایی حاصل بارور کردن ثمره خون شهدایی است که من و امثال من باید از آن پاسداری کنیم و من به شما پدر مادر افتخار می کنم که فرزندی صدیق تحویل تحویل جامعه اسلامی دادید که از دین و مرز و بومش پاسداری کند. در این زمان که سنگرنشینان کفرستیز در سنگرهای اسلام احتیاج به یاری دارد بر من واجب است که آنها را یاری کنم و امیدوارم مادرم که ناراحت نباشی که این صبر شما توشه ای برای آخرتتان باشد و در پیشگاه فاطمه(ع) روسفید شوید آمین یا رب العالمین.
و تو ای برادرم که در سنگر مدرسه هستید درستان را خوب بخوانید که همان طور که امام فرمود تعلیم و تعلم عبادت است و نماز بخوانید و نمازتان را بخوانید که رکن دین است سلام من را به احمد برسانید.

محمود، بیست‌و‌نهم دی‌ماه سال 1342 در شهر كرمان متولد شد. پدرش رضا، كارگر شركت نفت بود و مادرش‌ آفاق نام داشت. او تا پایان مقطع‌ راهنمایی درس ‌خواند و پس از آن به حرفه مکانیکی روی آورد.
جنگ تحمیلی که شروع شد، این جوان رعنای کرمانی رفتن به جبهه را بر ماندن در شهر و دیار خود ترجیح داد و به عنوان بسیجی راهی مناطق عملیاتی شد.
محمود بیست‌ودوم ‌فروردین‌ماه سال 1362 در ذلیجان اهواز بر اثر انفجار مین به شهادت رسید.

پیكر مطهر وی مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص سال 1381 در قطعه 1، ردیف 14، شماره 29 گلزار شهدای زادگاهش به خاك سپرده شد.